Surah Al-Balad — Aya 3

Ma’anar Kalmomi:

• Waalidin: Uba, wato Annabi Adamu (A.S.), wanda shi ne uban dukan ’yan Adam.
• Ma walada: Abin da ya haifa, wato zuriyarsa da ta fito daga gare shi, wato dukan ’yan Adam har zuwa ƙarshen duniya.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar Allah Madaukakin Sarki ya yi rantsuwa da uba da abin da ya haifa. Uban da ake nufi shi ne Annabi Adamu (A.S.), wanda shi ne farkon halittar ɗan adam kuma uban dukan mutane. Shi kuwa “abin da ya haifa” yana nufin dukan zuriyarsa da suka fito daga gare shi, wato dukan ’yan Adam da suka zo bayansa har zuwa ƙarshen zamani.

Wannan rantsuwa tana nuna girman darajar ɗan adam a wurin Allah, domin ya yi rantsuwa da shi da kuma zuriyarsa gaba ɗaya. Hakanan yana nuna cewa dukan ’yan adam suna da asali ɗaya, wato daga Adamu (A.S.), don haka babu wani fifiko ga wani bisa wani face da taƙawa da ayyukan alheri.

Fa’idodin Darasin:

1. Nuna darajar ɗan adam a wurin Allah, domin ya yi rantsuwa da shi da kuma zuriyarsa, wanda hakan ke nuna cewa mutum yana da matsayi mai girma a cikin halitta.
2. Koyar da daidaito tsakanin mutane, domin dukanmu muna daga zuriyar Adamu (A.S.), babu wani bambanci tsakaninmu face da aikin alheri da taƙawa.
3. Tunatar da mutum cewa yana da asali mai daraja, don haka ya kamata ya ɗaukaka kansa da kyawawan ayyuka da ɗabi’u masu kyau, kada ya ƙasƙantar da kansa da zunubai da laifuffuka.
4. Ƙarfafa imani da cewa Allah yana kallon dukan ’yan Adam da idon rahama da jinƙai, domin ya ambace su a cikin wannan rantsuwa mai girma.