Surat Al-Balad — Ayat 3

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَوَالِدٍ (wa wālidin): lan bapak, yaiku Nabi Adam 'alaihissalam.
• وَمَا وَلَدَ (wa mā walada): lan apa sing dilahirake, yaiku anak-turun (dzurriyah) saka Nabi Adam.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT sumpah marang kutha Mekah sing mulya, lan sumpah marang bapaké manungsa kabèh, yaiku Nabi Adam 'alaihissalam, uga sumpah marang anak-turuné sing lair saka dheweke. Sumpah iki nuduhake kaluhuran lan kamulyan sing gedhe banget. Allah sumpah nganggo kutha Mekah, panggonan sing suci lan mulya, lan sumpah nganggo Nabi Adam minangka bapaké manungsa kabèh, sarta kabèh anak-turuné sing nyebar ing donya iki. Kabeh iki dadi bukti yen manungsa iku pancen digawe dening Allah ing kahanan sing angel lan rekasa, kudu nyambut gawe lan nglakoni urip kanthi susah payah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen Allah iku Maha Agung, nganti sumpah nganggo makhluk-makhluk sing mulya kaya kutha Mekah lan Nabi Adam.
• Kita dadi ngerti yen manungsa iku asalé saka siji bapak, yaiku Nabi Adam, mula kabeh manungsa iku sedulur, ora ana bedane kajaba taqwa.
• Urip ing donya iki pancen kebak rekasa lan pacoban, mula kita kudu sabar lan tawakkal marang Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya luwih cedhak marang Al-Qur'an lan tresna marang Islam, amarga kabeh piwulangé ngemot hikmah sing gedhe banget kanggo urip kita ing donya lan akhirat.