Sura Al-Balad — Werset 3

Znaczenie słów:

• وَالِدٍ – rodzic, ojciec; w tym kontekście odnosi się do ojca ludzkości – Adama (pokój z nim).
• وَمَا وَلَدَ – „i to, co zrodził” – czyli potomstwo, dzieci, cała ludzkość wywodząca się od Adama.

Tafsir (interpretacja):

Bóg Wszechmogący przysięga na święte miasto Mekkę, w którym przebywa Prorok Muhammad (niech Bóg go błogosławi i obdarza pokojem), a następnie przysięga na rodzica ludzkości – Adama (pokój z nim) – oraz na całe jego potomstwo, czyli wszystkich ludzi, którzy się od niego wywodzą. Przysięga ta ma na celu podkreślenie doniosłości tego, co zostanie powiedziane w kolejnych wersetach – że człowiek został stworzony w trudzie, zmaganiach i ciężarze życia doczesnego. Wzmianka o Adamie i jego potomstwie wskazuje na wspólne pochodzenie wszystkich ludzi oraz na to, że każdy człowiek – od pierwszego ojca aż po ostatnie pokolenie – doświadcza trudów i wyzwań w swoim życiu.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Godność człowieka – Bóg przysięga na człowieka, co ukazuje jego wysoką pozycję w stworzeniu. Każdy z nas jest częścią tej szlachetnej linii, co powinno napełniać nas szacunkiem do samych siebie i do innych ludzi.
2. Wspólne pochodzenie – wszyscy ludzie są potomstwem Adama, co uczy nas braterstwa, równości i wzajemnego szacunku niezależnie od rasy, narodowości czy statusu społecznego.
3. Przygotowanie na trudności – życie doczesne jest pełne wyzwań i zmagań. Świadomość tego pomaga nam cierpliwie znosić przeciwności losu i szukać siły w Bogu.
4. Wartość Mekki i Proroka – przysięga na święte miasto i na człowieka pokazuje, jak wielką wagę Bóg przywiązuje do miejsca, w którym objawił swoją ostatnią księgę, oraz do ludzkości, która ma być jej adresatem.
5. Motywacja do refleksji – gdy Bóg przysięga na coś, oznacza to, że to, co zostanie powiedziane po przysiędze, jest niezwykle ważne. Zachęca nas to do głębokiego zastanowienia się nad treścią kolejnych wersetów i wyciągnięcia z nich nauk dla naszego życia.