Surat Asy-Syams — Ayat 11

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• ثَمُودُ (Tsamud): Iku jeneng sawijining kaum utawa bangsa kang biyen manggon ing tlatah Hijr, antarane Hijaz lan Syam. Padha diutus Nabi Shalih 'alaihissalam.
• بِطَغْوَاهَا (bithaghwaha): Saka tembung "thughyan" kang tegese ngluwihi wates, murang tata, lan gumedhe. Dene "ha" ing mburine iku dhamir kang bali marang kaum Tsamud, dadi tegese "kelawan angkuh lan ngluwihi watese dhewe".

2) Katrangan isine ayat:

Allah SWT nyritakake lelakone kaum Tsamud, yaiku wong-wong kang urip ing jaman biyen. Dheweke padha ngapusi lan ora ngakoni Nabi Shalih 'alaihissalam kang diutus dening Allah kanggo nuntun dheweke menyang dalan kang bener. Angkuh lan gumedhene kaum Tsamud iku sing dadi jalaran dheweke padha mbangkang lan nglakoni dosa sarta kaluputan kang ngluwihi wates. Merga saka kuwi, dheweke padha ngapusi utusane Allah, ora mung sithik nanging wis kebangeten. Mula banjur padha nyembelih unta betina kang dadi tandha kekuwatane Allah, lan akhire Allah nurunake siksa kang nggegirisi marang dheweke kabeh.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen gumedhe lan rumangsa luwih saka liyan iku bisa nggawa wong menyang karusakan. Wong kang angkuh bakal angel nampa bebener lan gampang ngapusi utusane Allah.
• Kita dielingake supaya tansah andhap asor lan gelem ngrungokake pitutur kang bener, aja kaya kaum Tsamud kang murang tata marang nabine dhewe.
• Ayat iki uga nuduhake yen dosa kang dilakoni kanthi sengaja lan terus-terusan bakal nuwuhake akibat kang abot. Mula kita kudu enggal-enggal mertobat lan nyingkiri tumindak ala.
• Kanthi mangerteni crita kaum Tsamud, kita dadi luwih percaya marang kekuwatane Allah lan luwih tresna marang ajaran Islam kang tansah nuntun manungsa menyang keslametan.
• Ayat iki ngajak kita supaya padha syukur lan tansah ngugemi al-Qur'an minangka pituduh urip, supaya ora kejeblos ing dalan kang padha dilakoni dening wong-wong kang mbangkang marang Allah.