Аш-Шамс сүрәсе — Аять 9

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَفْلَحَ — уңышка иреште, коткарылды, өстен чыкты.
• زَكَّاهَا — аны (җанны) пакьләндерде, тәһәрәтләнде, изге гамәлләр белән үстерде.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә күкләрне, җирне, кояшны, айны һәм һәр кеше җанын камил итеп яратканын, аңа яхшылык һәм яманлык юлларын күрсәткәнен икърар итеп, әйтә: "Тәхкыйк, уңышка иреште ул кеше, үз җанын гөнаһлардан чистартып, тәкъвалык һәм изгелекләр белән үстергән кеше." Бу — ул кеше, нәфесен тәүбә, гыйбадәт һәм Аллаһыга итагать итү юлы белән пакьләндерә, аны начар сыйфатлардан арындыра һәм яхшы әхлак белән бизәгән кеше. Ул — Җәннәткә ияшәчәк бәхетле кеше. Ә киресенчә, үз җанын гөнаһларга чумдырып, аны пакьләндермәгән кеше — хәсрәткә дучар булып, һәлакәткә таушылачак.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кешенең иң зур бәхете — үз җанын пакьләндерү, ягъни аны гөнаһлардан саклап, изге гамәлләр белән туендыру.
• Аллаһы һәр кешегә яхшылык һәм яманлыкны аерырлык акыл һәм фикер биргән, шуңа күрә һәркем үз юлын үзе сайлый.
• Чын уңыш — мал-мөлкәттә, дәрәҗәдә түгел, ә күңел пакьлегендә һәм Аллаһы ризалыгында.
• Ислам динендә һәр мөселман үз-үзен тәрбияләүгә, рухи чисталыкка омтылырга тиеш, чөнки бу — мәңгелек бәхетнең ачкычы.