Surja El-Lejl — Ajet 4

Kuptimet e fjalëve:

• سَعْيَكُمْ (Sa'jekum): Veprimi juaj, përpjekja dhe puna juaj.
• لَشَتَّى (Le-shetâ): Me të vërtetë është e ndryshme, e shpërndarë dhe e llojllojshme (shumësi i fjalës "shetît" – i ndarë, i ndryshëm).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar betohet në fillim të kësaj sureje për natën kur ajo mbulon me errësirën e saj tokën dhe gjithçka që ndodhet në të, për ditën kur ajo shkëlqen me dritën e saj dhe largohet errësira, si dhe për krijimin e çifteve – mashkullin dhe femrën. Pas këtyre betimeve madhështore, Allahu i Lartësuar thotë: "Me të vërtetë, veprimi juaj është i ndryshëm dhe i llojllojshëm."

Kjo do të thotë se njerëzit nuk janë të njëjtë në veprat e tyre, por janë të ndarë në dy grupe të kundërta: ka nga ata që përpiqen dhe punojnë për jetën e kësaj bote, duke bërë vepra që i largojnë nga kënaqësia e Allahut, dhe ka nga ata që përpiqen dhe punojnë për jetën tjetër, duke bërë vepra të mira që i afrojnë te Allahu dhe janë shkak për hyrjen në Xhennet. Po ashtu, ka nga ata që bëjnë vepra të mira që janë shkak për kënaqësinë e Allahut dhe hyrjen në Xhennet, dhe ka nga ata që bëjnë vepra të këqija që janë shkak për zemërimin e Allahut dhe hyrjen në zjarr.

Ky ndryshim në vepra nuk është i rastësishëm, por secili njeri zgjedh rrugën e tij me vullnetin e tij të lirë, dhe Allahu i Lartësuar do ta shpërblejë secilin sipas veprës së tij: kush bën mirë, do të shpërblehet me mirë, dhe kush bën keq, do të ndëshkohet sipas veprës së tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson se jeta jonë është një fushë pune dhe përpjekjeje, dhe se çdo njeri do të korrë atë që ka mbjellë – nëse mbjell të mira, do të korrë të mira, e nëse mbjell të këqija, do të korrë dëshpërim.
2. Ajeti na bën thirrje që të jemi të vetëdijshëm për veprat tona dhe të mos i lëmë ato pa mendim, sepse Allahu i sheh të gjitha dhe do të na pyesë për to në Ditën e Gjykimit.
3. Ajeti na tregon se njerëzit ndahen në dy kategori: ata që punojnë për kënaqësinë e Allahut dhe ata që punojnë për kënaqësinë e vetvetes dhe të dëshirave të tyre – dhe ky dallim është ai që përcakton fatin e njeriut në jetën tjetër.
4. Ajeti na nxit që të mos i krahasojmë veprat tona me veprat e të tjerëve në mënyrë sipërfaqësore, por të shikojmë cilësinë e veprës dhe sinqeritetin në të, sepse Allahu e vlerëson veprën sipas qëllimit dhe sinqeritetit.
5. Ajeti na jep shpresë dhe frikë në të njëjtën kohë: shpresë për ata që bëjnë mirë se do të shpërblehen, dhe frikë për ata që bëjnë keq se do të ndëshkohen – dhe kjo është një nga mënyrat më të bukura të edukimit islamik që i bën njerëzit të nxitojnë drejt së mirës dhe të largohen nga e keqja.