Surat Al-Lail — Ayat 4

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• سَعْيَكُمْ (sa'yakum): usaha, ikhtiyar, lan panggaweyanmu.
• لَشَتَّى (lasyatta): temen-temen beda-beda, warna-warna, ora padha.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT wis paring sumpah kanthi nyebutake wayah wengi nalika peteng ndhedhet nutupi bumi lan sak isine, wayah awan nalika padhang njlentrehake peteng, sarta kanthi makhluke kang loro: lanang lan wadon. Sawise iku, Allah paring pangandika kang wigati banget: "Satemene usaha lan panggaweyanmu iku temen-temen beda-beda."

Tegese, manungsa iki panggaweyane ora padha. Ana kang ngupaya kanggo urusan donya wae, lan ana kang ngupaya kanggo urusan akhirat. Ana kang nindakake kabecikan kang dadi jalaran mlebu swarga, lan ana kang nindakake piala kang dadi jalaran mlebu neraka. Ana panggaweyan kang diridhoi dening Allah, lan ana uga panggaweyan kang ndadekake Allah duka. Kabeh iki bakal ketok bedane lan bakal ditimbang kanthi adil ing dina kiamat.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen saben manungsa iku bebas milih dalan uripe: dalan kang becik utawa dalan kang ala.
• Panggaweyan kita ing donya iki ora ana kang tanpa wales, mula kudu ati-ati lan tansah milih tumindak kang diridhoi Allah.
• Ayat iki nuwuhake semangat kanggo lomba-lomba ing babagan kabecikan, amarga dalan kang becik iku mesthi mbuwah kabegjan ing akhirat.
• Kanthi mangerteni yen panggaweyan iku beda-beda, kita diajak supaya ora padha-padha ngece marang wong liya, nanging luwih apik tansah muhasabah dhiri lan nambah amal shalih.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang ngajeni pilihan lan tanggung jawab saben wong, sarta tansah mbukak dalan kanggo mlebu ing kabecikan.