Аль-Лейль сүрәсе — Аять 9

Сүзләрнең мәгънәләре:

• كذّب — ялганга чыгарды, инкяр итте.
• بالحسنى — иң яхшысын, иң гүзәлен; монда “Лә иләһә иллаллаһ” сүзе, ягъни бердәнбер Аллаһка иман китерү һәм Аның вәгъдә иткән әҗере, дөньяда бирәчәк алмашын һәм ахирәттәге әҗер-савабын инкяр итү мәгънәсендә.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә бәндәләренең икенче төркемен — бәхетсезләрне сыйфатлый. Ул кеше — мал-мөлкәтенән саранлык күрсәтеп, бирмәүче, үзен бай һәм мохтаҗлыктан азат санаучы, Раббысының әҗер-савабыннан файдалануны кирәксез дип белүче кеше. Моннан тыш, ул “әл-Хөснә”не — ягъни “Лә иләһә иллаллаһ” тәүхид сүзен, Аллаһының вәгъдә иткән яхшылыкларын, мәсәлән, мал биргән өчен биреләчәк алмашны һәм ахирәттәге мәңгелек нигъмәтләрне ялганга чыгара, инкяр итә. Ул — күңелендә иман нуры булмаган, Раббысының вәгъдәсенә ышанмаган кеше. Аның бу инкяры — үзенең бәхетсезлегенә сәбәп булачак, чөнки Аллаһы Тәгалә аның өчен авырлык юлларын җиңеләйтәчәк, һәм аның саранлык белән җыйган малы, ахирәттә ут эчендә калгач, аңа һичнәрсә дә ярдәм итмәячәк.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Иманның нигезе — “Лә иләһә иллаллаһ” сүзенә ышану һәм аны ялганга чыгармау; моны инкяр итү — кешенең бәхетсезлегенә китерә.
• Аллаһының вәгъдәләренә ышану — мөэминнең йөрәгендә нык иман булуын күрсәтә; ә инкяр итү — күңелнең катылыгыннан хәбәр бирә.
• Малдан саранлык һәм бирмәү — кешене Аллаһы рәхмәтеннән ераклаштыра, ә бирүчелек — аның дәрәҗәсен күтәрә.
• Аллаһы Тәгалә һәр кешегә үзенең эшенә карап юл җиңеләйтә: яхшылыкка омтылучыга — яхшылык юлын, яманлыкка баручыга — яманлык юлын ача.
• Ахирәттә кешегә байлыгы түгел, ә иманы һәм изге гамәлләре генә файда бирәчәк.