Surja El-Lejl — Ajet 9

Kuptimet e fjalëve:

• "Kedhdhebe" (كَذَّبَ): Mohoi, përgënjeshtroi.
• "Bill-Husna" (بِالْحُسْنَى): Me fjalën "La ilahe illallah" (s'ka zot tjetër përveç Allahut), ose me shpërblimin e mirë që Allahu i ka premtuar besimtarëve.

Tefsiri i ajeteve:

Kjo ajet tregon për një kategori tjetër njerëzish, ata që janë kopracë dhe mohojnë të mirën. Ata që janë dorështrënguar me pasurinë e tyre, nuk e shpenzojnë atë në rrugë të mirë dhe ndihen të pavarur nga Zoti i tyre, duke menduar se pasuria e tyre është e mjaftueshme dhe se nuk kanë nevojë për shpërblimin e Allahut. Përveç kësaj, ata mohojnë fjalën "La ilahe illallah" dhe atë që ajo nënkupton – besimin në Njëshmërinë e Allahut, në ringjalljen dhe në shpërblimin e mirë që Ai u ka premtuar besimtarëve. Ata përgënjeshtrojnë premtimin e Allahut për dhënie në vend të asaj që japin (në rrugë të Allahut) dhe shpërblimin e madh për ata që e shpenzojnë pasurinë e tyre në rrugën e Tij. Për këta njerëz, Allahu do t'ua lehtësojë rrugët e vështirësive dhe të shkatërrimit, dhe pasuria e tyre që e ruajtën me kopraci nuk do t'u bëjë dobi asnjëherë kur të hidhen në zjarr.

Përfitimet nga ajeti:

1. Koprracia dhe ndjenja e pavarësisë nga Allahu janë cilësi të dëmshme që e largojnë njeriun nga rruga e drejtë dhe e çojnë drejt shkatërrimit.
2. Mohimi i fjalës "La ilahe illallah" dhe i asaj që ajo nënkupton është shkak për humbje në të dyja botët.
3. Besimi në premtimin e Allahut për shpërblim të mirë për ata që japin nga pasuria e tyre në rrugën e Tij është shtysë për bujari dhe largim nga koprracia.
4. Allahu i lehtëson rrugët e mira për ata që zgjedhin të mirën, dhe rrugët e këqija për ata që zgjedhin të keqen – kjo është drejtësi hyjnore.
5. Pasuria nuk është vlerë në vetvete; ajo që ka rëndësi është mënyra se si e përdor njeriu atë – për të mirë apo për të keq.