سورت لیل — آیت 9

د کلمو معناګانې:

• حُسنَى: ښه بدله، جنت، د خدای د ثواب وعده، او همدا راز «لا إله إلا الله» او هغه څه چې پرې ولاړ دي.

تفسیر:

دا آیت د هغه چا په اړه دی چې له خپل مال څخه یې بخل کړی او د خپل رب له ثواب او بدلې څخه یې ځان بې پروا ګڼلی دی. هغه د «حُسنَى» – یعنې د الله تعالی د ښې بدلې، د جنت، او د «لا إله إلا الله» د کلمې او هغه څه چې پرې ولاړ دي – تکذیب کړی دی. یعنې د آخرت د ثواب او د توحید د حقانیت په اړه یې درواغ ویلي او زړه یې ورته نه دی ورکړی. دا تکذیب د هغه د بخل او استغنا له امله دی، ځکه چې هغه نه غواړي په الله باور وکړي او نه غواړي له خپل مال څخه د الله په لاره کې څه ولګوي. د داسې چا لپاره الله تعالی د سختۍ او بدبختۍ لارې اسانوي، او د هغه مال به د ده هېڅ په کار رانشي کله چې په اور کې وغورځول شي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د الله په وعده باندې باور کول او د «لا إله إلا الله» تصدیق کول د نجات لامل دی، او د دې تکذیب د هلاکت سبب ګرځي.
• بخل او له الله څخه استغنا (بې پروايي) د انسان د بدبختۍ لامل کیږي، نو مسلمان باید سخاوت او د الله په رحمت باندې باور خپل کړي.
• دا آیت مونږ ته د آخرت د ثواب یادونه کوي، چې د مال لګول په الله کې ضایع نه کیږي، بلکې الله تعالی به یې ښه بدله ورکړي.
• په دې پوهیږو چې د ایمان او نیکو اعمالو برکت په دې دی چې انسان د الله له وعده سره مینه او باور ولري، او له دې لارې د جنت او خوشبختۍ په لور روان شي.