Surat Ad-Duha — Ayat 2

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَاللَّيْلِ : lan ing wayah wengi.
• إِذَا سَجَىٰ : nalika wengi wis peteng ndhedhet lan sepi, ora ana swara, sarta manungsa padha leren lan ngaso.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT sumpah marang wayah wengi nalika wis dadi peteng ndhedhet lan kahanane sepi. Ing wektu iku, manungsa padha leren saka sakabehing obahe awak, swara-swara padha sirep, lan alam dadi tentrem. Sumpah iki minangka tandha gedhene kuwasa Allah kang ngatur wayah wengi lan awan. Kanthi sumpah iki, Allah kersa nglipur Kanjeng Nabi Muhammad SAW kang lagi sedhih amarga ora enggal-enggal tumurun wahyu. Allah negesake menawa Panjenengane ora nate nilar lan ora sengit marang Nabi, malah wayah wengi kang sepi iku dadi tandha yen saben kahanan ana ing pangreksane Allah, kalebu wektu-wektu kang angel lan susah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang para kekasihe, mula ora bakal nilar wong kang setya marang Panjenengane.
• Wayah wengi kang sepi lan peteng iku dudu wektu kang medeni, nanging wektu kanggo ngaso lan nyedhaki Allah kanthi tentrem.
• Sumpah Allah marang wayah wengi nuduhake yen saben wektu iku aji lan ana gunane, mula kita kudu bisa nggunakake wektu kanthi becik.
• Ayat iki mulangake supaya ora kesusu putus asa nalika ngadhepi pacoban, amarga saben kasusahan mesthi ana kelapangan saka Allah.
• Sapa kang tresna marang Allah lan Rasul, mesthi bakal diparingi panglipur lan pitulungan ing wektu kang trep.