Sura Ad-Duha — Werset 2

Znaczenie słów:

• سَجَى – oznacza: okrył (ziemię) swoją ciemnością, uspokoił się, zapanował spokój; gdy noc zapada i ludzie nieruchomieją, a odgłosy cichną.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg Wszechmogący przysięga na noc, kiedy zapada jej mrok, a stworzenia uspokajają się i nieruchomieją w swoich miejscach, a odgłosy i hałasy cichną. Jest to czas głębokiego spokoju i ciszy, który kontrastuje z jasnością i ruchem dnia. Przysięga ta ma na celu zwrócenie uwagi na potęgę Stwórcy, który stworzył ten wszechświat z jego zmieniającymi się stanami – dniem i nocą. Bóg może przysięgać na to, co chce ze Swoich stworzeń, aby ukazać ich wielkość i swoje panowanie nad nimi. Natomiast stworzenie nie ma prawa przysięgać na nic innego poza Bogiem – przysięganie na inne niż Bóg jest bowiem formą bałwochwalstwa (szirku). Werset ten stanowi część przysięgi, która ma przygotować serce Proroka (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem) na dobrą nowinę, że Pan nie opuścił go ani nie znienawidził – przeciwnie, Jego miłość i troska o niego są wieczne.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Noc jest jednym z wielkich znaków Boga – jej ciemność i spokój przypominają człowiekowi o potędze Stwórcy i o tym, że On panuje nad czasem i wszechświatem.
2. Werset uczy nas, że po trudach i ciemnościach zawsze przychodzi ulga – tak jak po dniu przychodzi noc, która niesie wytchnienie, tak po okresie trudności przychodzi radość i wsparcie od Boga.
3. Zwraca uwagę na piękno natury i zachęca do refleksji nad przemijaniem czasu, co prowadzi do wzmocnienia wiary i pokory wobec Boga.
4. Przypomina, że Bóg jest zawsze blisko swojego sługi – nawet w chwilach ciszy i pozornego oddalenia, Jego miłość i opieka nie ustają.
5. Uczy szacunku dla przysięgi – muzułmanin powinien przysięgać tylko na Boga, a nie na inne stworzenia, aby nie popaść w grzech.