Аль-Инширах сүрәсе — Аять 3

Сүзләр аңлатмасы:

• أنقض — авыр йөк астында арка сыртының “кыт-кыт” дигән тавыш чыгарып сынуына якын булуы, ягъни бик авыр йөкнең арканы изүе, авыртуы.
• ظهرك — синең аркаң, сыртың.

Аять тәфсире:

Әйә, Без синең күкрәгеңне ачмадыкмы, киңәйтмәдекме? Синең өстеңнән авыр йөкне төшердек — ул йөк синең аркаңны изгән, авырткан иде. Бу авыр йөк — пәйгамбәрлек йөкләмәсе, өммәтне туры юлга өндәү, Аллаһ юлында авырлыкларга түзү, кешеләрнең кире кагуларына сабыр итү иде. Аллаһ сиңа вәхий биреп, күңелеңне ныгытып, сабырлык һәм түземлек биреп, бу йөкне җиңеләйтте. Синең өммәтеңә пәйгамбәр булып килүең, аларны туры юлга өндәвең — зур авырлык иде, ләкин Аллаһ сиңа ярдәм итеп, аны җиңеләйтте. Бу аятьтә Аллаһ үзенең рәсүленә зур рәхмәтен искә төшерә: ул авыр йөкне аңнан алды, аның хәлен җиңеләйтте, күңеленә тынычлык бирде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһ үз колына авыр йөк салса да, аның ярдәме һәм рәхмәте белән ул йөк җиңеләячәк. Пәйгамбәргә дә шулай булды — Аллаһ аның йөген җиңеләйтте.
• Пәйгамбәрнең дә авырлыклары булган, ләкин Аллаһ аңа сабырлык һәм күңел киңлеге биргән. Безгә дә авырлыклар килгәндә, Аллаһтан ярдәм сорарга һәм аның рәхмәтенә ышанырга кирәк.
• Аллаһның рәсүленә карата рәхмәте — безнең өчен дә өмет чыганагы: Аллаһ безнең дә авырлыкларыбызны җиңеләйтә ала, әгәр без Аңа ышанып, дога кылсак.
• Бу аять мөселманнарга түземлелек һәм сабырлык өйрәтә: авырлыклар вакытлыча, Аллаһ ярдәме якын.