Аль-Инширах сүрәсе — Аять 4

Сүзләрнең мәгънәләре:

«Рәфәгънә» — күтәрдек, югары кылдык. «Зикр» — исем, телгә алу, хәтер.

Аять тәфсире:

Без синең өчен синең зикереңне, ягъни исемеңне һәм дәрәҗәңне югары кылдык, күтәрдек. Аллаһы Тәгалә үзенең сөекле пәйгамбәре Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмнең исемен үзенең исеме белән бергә телгә алынсын өчен югары күтәрде. Азан әйтелгәндә, икъәмәттә, тәшәһһүдтә, вәгазьләрдә Аллаһы исеме белән беррәттән аның да исеме телгә алына. Аллаһы Тәгалә аның зикерен дөньяда да, ахирәттә дә югары кылды. Дөньяда аның исеме иман китерүчеләрнең күңелләрендә мәңгелеккә урнашты, ә ахирәттә аңа шәфәгать кылу дәрәҗәсе бирелде. Бу — Аллаһының аңа күрсәткән олуг хөрмәте һәм игелеге.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһы Тәгалә үзенең сөекле пәйгамбәренә иң югары дәрәҗәне бирде, аның исемен үз исеме белән бергә кушты. Бу — Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмнең өммәтенә зур шәрәф.
2. Мөселманнарга азан вә тәшәһһүд вакытында пәйгамбәрнең исемен телгә алу — аңа булган мәхәббәтне һәм хөрмәтне көчәйтә.
3. Аллаһы Тәгалә үзенең изге колларының дәрәҗәсен күтәрә, аларның эшләрендә уңыш бирә. Бу — мөэминнәргә өмет һәм дәрт бирә торган хәбәр.
4. Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вә сәлләмнең зикере — иманның бер өлеше, аның сөннәтенә иярү — Аллаһыга якынлашу юлы.