Surat Asy-Syarh — Ayat 4

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَرَفَعْنَا (wa rafa'nā): lan Ingsun (Allah) ngangkat, Ingsun mulyakake, Ingsun dhuwurake.
• لَكَ (laka): kanggo sira (Nabi Muhammad ﷺ).
• ذِكْرَكَ (dzikraka): sebutanira, jenengira, pangeling-eling marang sira.

2) Tegese ayat:

Ingsun (Allah) wis ngangkat lan ngajurake sebutanira, dhuh Nabi Muhammad. Jenengira ora mung kasebut ing kalangan para sahabat lan umatira wae, nanging uga kasebut bebarengan karo asmane Allah ing pirang-pirang panggonan. Saben adzan dikumandhangake, saben iqamah diucapake, saben khutbah lan syahadat diwaca, jenengira tansah kasebut sawise asmane Allah. Iki minangka kamulyan sing gedhe banget, ora ana wong liya sing oleh kamulyan kaya mangkene. Allah wis ngangkat drajade Nabi Muhammad ing donya lan ing akhirat, lan jenengira bakal tansah dieling-eling dening umat Islam nganti tekan dina kiamat.

3) Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake sepira gedhene katresnane Allah marang Nabi Muhammad ﷺ, lan sepira dhuwure drajade beliau. Iki ndadekake kita luwih tresna lan ngajeni marang beliau.
• Jeneng Nabi Muhammad ﷺ tansah kasebut bebarengan karo asmane Allah ing adzan, iqamah, syahadat, lan khutbah. Iki minangka bukti nyata yen Allah dhewe sing ngangkat drajade beliau, dudu manungsa.
• Ayat iki mulangake marang kita yen kamulyan sejati iku teka saka Allah, dudu saka pujian manungsa. Sapa sing taat lan tresna marang Allah lan Rasul-Nya, bakal oleh kamulyan sing langgeng.
• Kanthi ngeling-eling jeneng Nabi Muhammad ﷺ saben dina ing adzan lan shalat, kita dielingake supaya tansah nuruti tuntunane beliau lan njaga sunnah-sunnah beliau.
• Ayat iki nuwuhake rasa syukur lan bungah dadi umate Nabi Muhammad ﷺ, amarga kita kalebu wong-wong sing tansah nyebut jeneng beliau ing saben wektu lan panggonan.
• Iki uga dadi panglipur kanggo saben mukmin: sapa sing ngajeni agama Allah lan Rasul-Nya, Allah bakal ngangkat drajade ing donya lan akhirat.