Suurah Ash-Sharh — Aayad 4

Macnaha ereyada:

• وَرَفَعْنَا: kor yeelay, sare u qaaday.
• ذِكْرَكَ: magacaaga, xusiddaada.

Tafsiirka:

Waa markii uu Eebc (Subxaanahu watacaalaa) sheegayo nicmadiisa uu ku mannaystay Nabiga (SCW), ka dib markii uu ku xusay inuu u waasiciyey laabtiisa oo uu ka dajiyey culayskiisii. Wuxuu leeyahay: Sidoo kale waxaan kor yeelay xuskaaga iyo magacaaga, waxaana ka yeelay magacaaga mid la xusayo oo la sheego meel kasta.

Tani waxay ku muujisan tahay si wayn oo qaamuus ah: marka la xuso Eebbe, waxaa la xusaa Nabiga (SCW) isaga oo la weheliya. Tusaale ahaan, adeegyada iyo cibaadooyinka, sida salaadda, waxaa lagu xusaa magaciisa: "Ash-hadu anna Muhammadan Rasuulullaah". Sidoo kale, khudbadaha, adeegyada Jumcada, iyo xuska guud, magaciisa ayaa la weheliya magaca Eebbe. Ma jiro Nabi kale oo magiciisa loo xuso sida Nabiga (SCW) loogu xuso, taas oo ah sharaf gaar ah oo uu Eebbe siiyey.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadan:

1. Sharaf iyo maqam sare oo Nabiga (SCW) uu leeyahay – Eebbe wuxuu kor u yeelay xuskiisa, taas oo muujinaysa jacaylka Eebbe iyo qiimaha uu u hayo Nabigiisa.
2. Waa niyad-jab ka saaris iyo dhiirigelin – Marka Eebbe uu yidhaahdo "waxaan kor yeelay xuskaaga", Nabiga (SCW) waa la xoojiyey, isaga oo og in Eebbe uu ka shaqaynayo faafinta diintiisa iyo kor u qaadista magiciisa.
3. Dhiirigelin dadka Muslimiinta ah – Qof kasta oo raba in Eebbe kor u yeelo xuskiisa, waa inuu raaco Nabiga (SCW) oo uu ku dhaqmo Sunnadiisa, maxaa yeelay Eebbe wuxuu kor u yeelay xuska Nabiga (SCW) sababtoo ah uu ahaa Rasuulkiisa iyo hanuuniyaha ummadda.
4. Waa caddayn in diinta Islaamku ay tahay diin lagu xuso magaca Nabigeeda meel kasta – Tani waxay ka dhigan tahay in Islaamku yahay diin faafay oo la xuso magaceeda adduunka oo dhan, taas oo ku tusinaysa weynida Eebbe iyo sareynta diintiisa.