Surat At-Tin — Ayat 5

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• رَدَدْنَاهُ (radadnāhu): Ingsun mbalekake dheweke.
• أَسْفَلَ سَافِلِينَ (asfala sāfilīn): Paling asor saka wong-wong kang asor.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake kahanan manungsa sawise diparingi nikmat keluwihan dening Allah. Nalika manungsa isih enom, awake kuwat, pikirane landhep, lan bisa nindakake akeh perkara kanggo uripe. Nanging banjur Allah mbalekake manungsa menyang kahanan kang paling asor, yaiku nalika wis tuwa banget (pikun), awake saya ringkih, pikirane saya suda, lan ora bisa ngrasakake nikmating awak kaya biyen. Kabeh mau minangka tandha yen manungsa iku ora duwe kekuwatan kajaba saka pitulungane Allah. Dene tumrap wong kang ora gelem manut marang Allah lan ora ngetutake para rasul, dheweke bakal dibalekake menyang papan kang paling asor, yaiku neraka. Mula, ayat iki ngelingake manungsa supaya ora sombong karo kekuwatan lan kapinteran kang diduweni, amarga kabeh iku mung sementara lan bakal sirna.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngajarake supaya manungsa ora sombong, amarga kabeh nikmat kayata kekuwatan, kesehatan, lan kapinteran iku mung titipan saka Allah kang bakal sirna ing wektune.
• Ngelengake manungsa supaya nggunakake wektu enom lan sehat kanggo nindakake kabecikan lan manut marang Allah, sadurunge teka wektu tuwa kang ringkih.
• Nuduhake yen Islam iku agama kang ngelingake manungsa marang hakikate dhewe, yaiku makhluk kang ringkih lan butuh marang Allah.
• Menehi pangarep-arep marang wong mukmin yen kanthi iman lan amal saleh, dheweke bakal entuk ganjaran kang ora bakal pedhot, sanajan awake wis ringkih ing donya.
• Ayat iki uga ngajak manungsa supaya tansah syukur marang Allah saben wektu, amarga saben tahapan urip iku kabeh saka Allah.