Surja Et-Tin — Ajet 5

Kuptimet e fjalëve:

• Redednâh(u): E kthyem atë (njeriun).
• Esfel-i Sâfilîn: Më të ulëtit nga të ulëtit; shprehje që nënkupton pleqërinë e thellë dhe dobësinë ekstreme, ose fundin më të keq në jetën tjetër.

Tefsiri i Ajetit:

Pas asaj që Zoti e krijoi njeriun në formën më të bukur dhe më të përsosur, me mendje, trup dhe shpirt të harmonishëm, Ai na tregon se ky njeri, nëse nuk e përdor këtë dhunti për t'i bindur Zotit dhe për të ndjekur të dërguarit e Tij, do të bjerë në gradën më të ulët. Kjo do të thotë se ai do të poshtërohet dhe do të hidhet në zjarrin e Xhehenemit në jetën tjetër, ose do të kthehet në pleqërinë më të dobët në këtë botë, ku trupi i tij dobësohet, mendja e tij ligështohet dhe ai bëhet si fëmijë i pafuqishëm, duke mos përfituar më nga forca dhe mendja që i kishte dhënë Zoti. Ky është një paralajmërim i qartë se kush e harron Zotin dhe nuk e falënderon Atë për këto dhunti, do të bjerë në poshtërsi të dyfishtë: në këtë botë me pleqëri të mjeruar dhe në botën tjetër me dënim të përjetshëm.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson se Zoti e krijoi njeriun në formën më të përsosur, dhe kjo është një dhunti e madhe që kërkon falënderim dhe bindje ndaj Krijuesit.
2. Na tërheq vërejtjen se mosmirënjohja dhe mosbindja ndaj Zotit e çojnë njeriun në poshtërim dhe humbje, si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër.
3. Ajeti na nxit të përfitojmë nga rinia, forca dhe mendja jonë për të bërë vepra të mira, para se të vijë pleqëria e dobësisë.
4. Na kujton se jeta është e shkurtër dhe se çdo njeri do të kthehet te Zoti i tij, prandaj duhet të përgatitet për atë takim me vepra të mira.
5. Ajeti na jep shpresë se ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, do të shpëtojnë nga ky poshtërim dhe do të marrin shpërblim të madh e të pandërprerë nga Zoti i tyre.