Сураи Йунус — Оят 85

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• تَوَكَّلْنَا: таваккал кардем, яъне кори худро ба Аллоҳ таоло супоридем ва ба Ӯ такя кардем.
• فِتْنَةً: василаи озмоиш, азоб, фиреб ё сабаби гумроҳӣ.
• الظَّالِمِينَ: ситамгарон, яъне онҳое, ки аз ҳадди худ гузаштаанд.

1. Тафсири оят:

Пас аз он ки қавми Мӯсо (алайҳис-салом) аз фармонҳои Фиръавн ва таҳдидҳои ӯ ба танг омаданд, онҳо ба Мӯсо ҷавоб доданд ва гуфтанд: «Ба Аллоҳи ягона таваккал кардем ва ҳамаи корҳои худро ба Ӯ вомегузорем.» Сипас аз Парвардигори худ илтиҷо карданд: «Эй Парвардигоро, моро василаи озмоиш ва азоб барои ситамгарон қарор надеҳ, то онҳо бар мо пирӯз нашаванд ва моро ба зулму шиканҷа ба бандагӣ ва тарки дини худ маҷбур насозанд. Инчунин моро сабаби гумроҳии онҳо насоз, ки агар бар мо ғалаба кунанд, гумон кунанд, ки бар ҳақ ҳастанд ва дар ситам ва туғёни худ боз ҳам афзун гарданд.»

1. Фоидаҳо аз ин оят:

• Таваккал ба Аллоҳ таоло сипари муъминон дар вақти сахтӣ ва фишор аст.
• Дуо ва илтиҷо ба Аллоҳ воситаи муҳофизат аз зулму ситам ва аз гумроҳӣ мебошад.
• Муъмин бояд ҳамеша аз Аллоҳ бихоҳад, ки дар роҳи ҳақ устувор бимонад ва душманон бар ӯ пирӯз нашаванд.
• Ин оят моро тарғиб мекунад, ки дар ҳамаи ҳолатҳо ба Аллоҳ таваккал кунем ва Ӯро ёрӣ хоҳем, зеро танҳо Ӯст, ки метавонад моро аз озмоишҳо наҷот диҳад ва дар дини худ собит қарор диҳад.