سورت يونس — آیت 88

د کلمو معناګانې:

• زِينَةً: د دنيايي ځلا او ښايست وسايل، لکه جامې، زيورات او داسې نور.
• مَلَأَهُ: د هغه مشران او سرداران.
• اطْمِسْ: تباه کړه، ختم کړه، او بې برکته يې کړه.
• اشْدُدْ: کلک کړه، بند کړه، يا مهر ووهه.

تفسیر:

حضرت موسى عليه السلام په داسې حال کې چې د فرعون او د هغه د قوم د سرکشۍ او ظلم څخه ستړى شوى و، الله تعالی ته يې دعا وکړه او ويل يې: "اى زمونږ ربه! ته فرعون او د هغه مشرانو ته په دې دنيايي ژوند کې ډېر ښايست، ځلا او ډېر مالونه ورکړي دي. دوى د دې نعمتونو شکر نه ادا کوي، بلکې د دوى په وسيله خلق له ستا د نېغې لارې څخه ګمراه کوي." بيا يې دعا وکړه چې: "اى زمونږ ربه! د دوى مالونه تباه او بې برکته کړه، او د دوى په زړونو باندې دومره کلک مهر ووهه چې دوى تر هغه وخته پورې ايمان رانشي، تر څو چې دردناک عذاب وويني." دا دعا د دې لپاره وه چې دوى په داسې حال کې عذاب وويني چې ايمان يې هيڅ ګټه نه کوي، ځکه چې دوى په خپل سرکشۍ او کفر کې دومره لرې تللي وو چې د دوى د ايمان هیله نه وه.

فايدې:

1. دا آيت مونږ ته ښيي چې انبياو کرامو ته هم دا اجازه وه چې د ظالمانو په ضد دعا وکړي، خو دوى به تل د الله تعالی په حکمت باور درلود.
2. مال او شتمني پخپله بد نه ده، خو که د الله تعالی د لارې څخه د خلکو د ګمراه کولو لپاره وکارول شي، نو دا د عذاب سبب ګرځي.
3. مؤمن بايد د ظالمانو په ضد دعا وکړي، خو د دې تر څنګ بايد د الله تعالی په حکمت او تدبير باوري وي چې هغه به د هر چا سره په خپل وخت کې انصاف کوي.
4. دا آيت مونږ ته دا هم ښيي چې که څوک د الله تعالی له نعمتونو څخه د بندګانو د ګمراه کولو لپاره استفاده وکړي، نو الله تعالی به هغه نعمتونه له هغوى څخه واخلي او دوى به په سخت عذاب کې ونيول شي.