Σούρα Γιούνους — Στίχος 95

Πράγματι, κάναμε τα παιδιά του Ισραήλ να εγκατασταθούν σε μία καλή γη και τους παρείχαμε από τα καλά αγαθά. Και δε διέφεραν μεταξύ τους (σχετικά με τον προφήτη που περίμεναν τον ερχομό του από τους ίδιους) παρά μόνο αφού τους ήρθε η γνώση (ότι στάλθηκες, ω, Μωχάμμαντ, από τους Άραβες και όχι από τα παιδιά του Ισραήλ). Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) θα κρίνει μεταξύ τους την Ημέρα της Κρίσεως γι' αυτό στο οποίο διαφωνούσαν.

Αν έχεις αμφιβολία (ω, Προφήτη) γι' αυτό που σου στείλαμε (ότι τα παιδιά του Ισραήλ είχαν ομοφωνία για τον ερχομό σου και τις περιγραφές σου), τότε ρώτα αυτούς (τους ειλικρινείς ραβίνους από τους Εβραίους και τους Χριστιανούς, όπως τον ραβίνο Αμπντ Αλλάχ μπιν Σαλλάμ και τους συντρόφους του που ασπάστηκαν το Ισλάμ) που διάβασαν το Βιβλίο πριν από σένα (και ήξεραν τις περιγραφές σου στην Τορά και το Ιν-τζήλ -το πρωτότυπο Ευαγγέλιο του Ιησού-). [Τα λόγια εδώ δε σημαίνουν ότι ο Προφήτης είχε αμφιβολία, αλλά είναι αραβική έκφραση, όπως όταν λέει ένας στο παιδί του ότι αν είναι πραγματικά παιδί του θα περάσει τις εξετάσεις! Και αυτά τα λόγια απευθύνονται στους πιστούς, στους άπιστους και σε όποιον μπορεί να έχει αμφιβολία, ως επιβεβαίωση και απόδειξη ότι οι περιγραφές του Προφήτη υπάρχουν στα προηγούμενα Θεία Βιβλία. Επίσης, αναφέρθηκε σε ένα Χαντίθ ότι ο Προφήτης είπε: «Πράγματι, ούτε αμφιβάλλω, ούτε ρωτάω.»]. Πράγματι, σου ήρθε η αλήθεια από τον Κύριό σου, γι' αυτό μην είσαι ποτέ απ' εκείνους που αμφιβάλλουν.

Πράγματι, εκείνοι στους οποίους έχει γίνει υποχρεωτικός ο Λόγος (το διάταγμα και η κατάρα) του Κυρίου σου (ω, Προφήτη), δε θα πιστέψουν ποτέ,

ακόμα κι αν τους ερχόταν κάθε Σημάδι, μέχρι να δουν το οδυνηρό μαρτύριο.