سورت عصر — آیت 2

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• خُسْر: تاوان، زیان، نقصان، هلاکت.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ په دې آیت کې د وخت (زمانې) په حلف سره قسم خوړلی دی، ځکه چې وخت د الله تعالیٰ له مخلوقاتو څخه دی او په هغه باندې قسم خوړل د هغه د قدرت او حکمت د بیان لپاره دي. خو د بنده لپاره روا نه ده چې له الله پرته په بل څه باندې قسم وخوري، ځکه چې له الله پرته په نورو شیانو قسم خوړل شرک دی.

الله تعالیٰ فرمايي چې انسان (بني آدم) یقیناً په تاوان، نقصان او هلاکت کې دی. دا خبره د انسان د عمومي حالت په اړه ده، چې هر څوک چې خپل ژوند په الله تعالیٰ د بندګۍ او د هغه د رضا په لاره کې نه تېروي، هغه په حقیقي تاوان او زیان کې ګیر دی. انسان خپل قیمتي عمر، روغتیا، مال او وخت په داسې کارونو کې ضایع کوي چې د آخرت د بریالیتوب سبب نه ګرځي، نو دا ټول د خسارت او نقصان لامل ګرځي.

په دې آیت کې "انسان" عمومي معنا لري، خو مطلب هغه کس دی چې د الله تعالیٰ له اطاعت او عبادت څخه لاس اخیستی وي، ځکه چې الله تعالیٰ په راتلونکو آیتونو کې هغه کسان استثنا کړي دي چې ایمان لري او نیک عملونه کوي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د وخت او زمانې ارزښت ډېر لوړ دی، ځکه چې الله تعالیٰ پرې قسم خوړلی دی؛ نو مسلمان باید خپل وخت په نیکو کارونو او د الله تعالیٰ په عبادت تېر کړي.
2. انسان په فطري توګه د تاوان او زیان سره مخ دی، مګر هغه څوک چې ایمان او نیک عمل ولري، د دې تاوان څخه ژغورل کیږي.
3. دا آیت انسان ته دا پوهاوی ورکوي چې که یو څوک د الله تعالیٰ له لارې نه تګ وکړي، نو د هغه ژوند به په تاوان او بې برکتیا پای ته ورسېږي.
4. په دې آیت کې د ایمان او نیک عمل اهمیت څرګند شوی، چې دا دواړه د انسان د نجات او بریالیتوب اساسي لاملونه دي.