Suurah Al-'Asr — Aayad 2

Macnaha Erayada:

• خُسْر (Khusr): Waa khasaaro, nusqaansho, iyo halaag.

Tafsiirka:

Ilaahay Subxaanahu watacaalaa wuxuu ku dhaartay wakhtiga (casar) in dadka Aadam ahu dhammaantood ku sugan yihiin khasaaro iyo nusqaansho. Tani waxay ka hadlaysaa xaaladda guud ee bani-aadamka, kaas oo ku nool nolosha adduunyo oo uu ku mashquulsan yahay waxyaabo kala duwan, isagoo luminaya waqtigiisa qiimaha leh oo aan uga faa'iidaysan cibaadada Ilaahay iyo waxa anfaci doona Aakhiro.

Si kastaba ha ahaatee, khasaaradan waxay si gaar ah ugu habboon tahay qofka gaalada ah ee ka shaqeeya wax aan ahayn addeecidda Ilaahay, kaas oo noloshiisa ku lumiyay wax aan faa'iido lahayn. Laakiin dadka mu'miniinta ah ee sameeya camal fiican, waxay ka baxsan yihiin khasaaradan, sida uu qabo macnaha guud ee suuradda oo dhan.

Waa in la ogaadaa in dhaartu ay tahay mid ku saabsan wakhtiga, laakiin Ilaahay waa kan kaliya ee la dhaarin karo, mana bannaana in addoonku ku dhaarto wax aan Ilaahay ahayn, maxaa yeelay dhaartu waxay tahay mid ka mid ah cibaadooyinka, oo cibaadada waxaa u sugnaatay Ilaahay oo kaliya.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Wakhtigu waa ni'mo weyn oo Ilaahay siiyay bani-aadamka, waa in uu qofku ka faa'iidaystaa wakhtigiisa waxyaabo anfaca Aakhiro, isagoon ku lumin wax aan faa'iido lahayn.
2. Bani-aadamku wuxuu ku jiraa khasaaro hadduusan u shaqayn Ilaahay, marka waa inuu qofku ka digtoonaado luminta noloshiisa.
3. Ilaahay wuxuu ku dhaartay wakhtiga si uu u muujiyo qiimaha wakhtiga iyo muhiimadda ay leedahay in la ilaaliyo.
4. Aayaddan waxay ku boorinaysaa dadka inay gartaan xaaladdooda oo ay u soo noqdaan Ilaahay, ka hor inta uusan wakhtigu dhammaan oo ay khasaaradu ku xadgudbin.