Σούρα Χουντ — Στίχος 107

Την ημέρα που θα έρθει, κανείς δε θα μιλήσει παρά μόνο με την άδειά Του. Κάποιοι (άνθρωποι) θα είναι άθλιοι ενώ άλλοι θα είναι ευχαριστημένοι.

Όσο γι' εκείνους που θα είναι άθλιοι, θα είναι στη Φωτιά, όπου θα έχουν εκεί εκπνοή και εισπνοή (με τρομερή φωνή από το μαρτύριο).

Όσο γι' εκείνους που θα είναι ευχαριστημένοι, θα είναι στον Παράδεισο, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για όσο καιρό θα παραμένουν οι ουρανοί και η Γη (της Μέλλουσας Ζωής που θα αντικαταστήσουν της εγκόσμιας, δηλ. για πάντα), εκτός από ό,τι θέλει ο Κύριός σου (δηλ. εκτός από το διάστημα που θα λάβουν οι αμαρτωλοί πιστοί πρώτα μία τιμωρία στη Φωτιά και έπειτα θα τους εισάγει ο Αλλάχ στον Παράδεισο με το έλεός Του). Μία αδιάκοπη παροχή.

Μην έχεις λοιπόν (ω, Προφήτη) καμία αμφιβολία σχετικά με ό,τι λατρεύουν εκείνοι (οι ειδωλολάτρες, δηλ. ότι είναι μάταια, πλάνη και ειδωλολατρία). Δε λατρεύουν (οι ειδωλολάτρες εκείνα τα είδωλα) παρά μόνο όπως λάτρευαν οι πρόγονοί τους πριν (χωρίς καμία απόδειξη ή εντολή από τον Αλλάχ ότι αξίζουν τη λατρεία, αλλά τα λατρεύουν μιμούμενοι τους προγόνους τους). Πράγματι, θα τους δώσουμε όλο το μερίδιό τους (από την τιμωρία) αμείωτο.