Surat Hud — Ayat 121

1) Tegesing tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• مَكَانَتِكُمْ (makanatikum): kahanan, dalan, utawa cara panjenengan; bisa uga ateges panggonan lan sikep urip sing dadi pijakan.
• إِنَّا عَامِلُونَ (inna 'amilun): satemene aku (Allah lan Rasul) uga tetep tumindak lan nglakoni apa sing dadi kuwajibanku.

2) Tegesing ayat:

Dhuh Rasul, kandhanana marang wong-wong kang ora gelem percaya marang Allah lan ora ngakoni kamahatunggalane Allah: "Padha nglakonana apa sing dadi lakumu, yaiku tetep ing dalan kang kebak pamrih, nyingkiri bebener, lan ngalang-alangi dakwah. Dene aku lan wong-wong mukmin bakal tetep nglakoni apa sing dadi lakuku, yaiku mantep ing agama, ngajak marang kabecikan, lan sabar ngadhepi kabeh pacoban." Padha ngentenana apa sing bakal kelakon, aku uga padha ngenteni. Pangandikan iki minangka ancaman lan pepeling kanggo wong-wong kafir mau.

3) Piwulang lan paedah kanggo narik kawigatene manungsa marang Islam lan Al-Qur'an:

• Ayat iki mulangake yen saben wong duwe pilihan dalan urip. Wong kang ora percaya marang Allah diparengake nglakoni lakune dhewe, nanging kabeh bakal ketemu karo asile ing tembe mburi.
• Wong mukmin kudu tetep kuwat lan ora goyah ing dalan kang bener, sanajan diadhepi dening wong-wong kang ngalang-alangi lan ngganggu.
• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Adil lan Maha Ngerti. Ora ana tumindak kang ora diitung, lan saben wong bakal nampa piwales kang cocog karo lakune.
• Kanthi maca lan nggatekake ayat iki, kita dielingake supaya tansah sabar, istiqamah, lan ora wedi marang tekanan saka wong-wong kang ora seneng marang bebener.
• Al-Qur'an dadi pituduh kang cetha: sapa kang gelem ngrungokake lan nglakoni, bakal oleh kabegjan; sapa kang nglirwakake, bakal nanggung akibate dhewe. Iki nuduhake yen Al-Qur'an iku kitab kang kebak kawicaksanan lan katresnan marang manungsa.