സൂറ ഹൂദ് — ആയത്ത് 53

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• بِبَيِّنَةٍ: വ്യക്തമായ തെളിവ്, ദൃഷ്ടാന്തം
• آلِهَتِنَا: ഞങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങൾ (അവർ ആരാധിച്ചിരുന്ന വിഗ്രഹങ്ങൾ)
• عَن قَوْلِكَ: നിന്റെ വാക്കിന്റെ പേരിൽ, നീ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് മാത്രം
• بِمُؤْمِنِينَ: വിശ്വസിക്കുന്നവരായി

തഫ്സീർ:

ഹൂദ് നബി (അലൈഹിസ്സലാം) തന്റെ ജനതയെ ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചപ്പോൾ, അവർ അദ്ദേഹത്തോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഹൂദേ, നീ ഞങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വ്യക്തമായ ഒരു തെളിവും കൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ല. നീ പറയുന്ന കാര്യം ശരിയാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന ഒരു ദൃഷ്ടാന്തവും ഞങ്ങൾ കണ്ടില്ല. നിന്റെ വാക്ക് മാത്രം ഞങ്ങൾക്ക് മതിയായ തെളിവല്ല. അതുകൊണ്ട് നീ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് മാത്രം ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ആരാധ്യന്മാരെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരല്ല. ഞങ്ങളുടെ പിതാമഹന്മാർ മുതൽ ഞങ്ങൾ ആരാധിച്ചുവരുന്ന ഈ ദൈവങ്ങളെ ഞങ്ങൾ തുടർന്നും ആരാധിക്കും. നീ ദൈവദൂതനാണെന്ന് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. നിന്റെ അവകാശവാദത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വിശ്വാസമില്ല."

അവരുടെ ഈ പ്രതികരണം അജ്ഞതയുടെയും ധാർഷ്ട്യത്തിന്റെയും പ്രതിഫലനമായിരുന്നു. അവർക്ക് യുക്തികൊണ്ട് മറുപടി പറയാൻ കഴിയാതിരുന്നതിനാൽ, അവർ ആരോപണങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുകയും പൂർവ്വികരുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും ചെയ്തു. സത്യം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള സൽമനസ്സ് അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.

പാഠങ്ങളും പ്രയോജനങ്ങളും:

1. സത്യം സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവർ എത്ര തെളിവുകൾ കണ്ടാലും അത് അംഗീകരിക്കില്ല. അവരുടെ മനസ്സ് അടഞ്ഞുപോയിരിക്കും.
2. പൂർവ്വികരുടെ പാരമ്പര്യം പിന്തുടരുന്നത് സത്യം സ്വീകരിക്കുന്നതിന് തടസ്സമാകരുത്. സത്യം എവിടെ നിന്ന് വന്നാലും അത് സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറാകണം.
3. സത്യപ്രബോധകർ എത്ര എതിർപ്പുകൾ നേരിട്ടാലും പിന്മാറരുത്. ഹൂദ് നബി (അ) ഈ കഠിനമായ മറുപടി കേട്ടിട്ടും ക്ഷമയോടെ പ്രബോധനം തുടർന്നു.
4. വിശ്വാസം യുക്തിയുടെയും തെളിവിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണം, വെറും അന്ധമായ അനുകരണമാകരുത്.
5. ഏകദൈവ വിശ്വാസം എത്ര വലിയ സത്യമാണെങ്കിലും, അത് സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവർക്ക് അത് സ്വീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കാനാകില്ല. മാർഗദർശനം അല്ലാഹുവിന്റെ കൈയിലാണ്.