Худ сүресі — Аят 60

1. Сөздердің мағынасы:

• وَأُتْبِعُوا — артынан ертілді, ілестірілді.
• لَعْنَةً — қарғыс, Алланың рақымынан қуылу.
• بُعْدًا — алыстау, құрып кету, қарғысқа ұшырау.
• كَفَرُوا رَبَّهُمْ — Раббыларын жоққа шығарды, Оның нығметтеріне күпірлік етті.

1. Тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта Худ пайғамбардың қауымы — Әд елінің тағдырын баяндайды. Олар Аллаға күпірлік етіп, пайғамбарларын жалғанға шығарған соң, дүниеде де, ақыретте де қарғысқа ұшырады. Яғни, олар осы өмірде Алланың рақымынан қуылып, қорлыққа тап болды, ал Қиямет күні де олар Алланың мейірімінен алыстатылады. Бұл — олардың Раббыларын жоққа шығарып, Оның берген нығметтеріне күпірлік еткендіктерінің салдары. Сондықтан Алла оларға: «Әд елі — Худтың қауымы — Алланың рақымынан алыстатылсын, құрып кетсін!» — деп үкім етті. Бұл аяттағы «Әд» — Худ пайғамбардың қауымы, ол басқа Әд елінен (Ирамдық Әдтен) бөлек.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Аллаға күпірлік ету және пайғамбарларды жалғанға шығару — адамды дүниеде де, ақыретте де қорлыққа, қарғысқа ұшырататын ауыр күнә.
• Алланың нығметтеріне шүкіршілік ету — иманның белгісі; күпірлік пен нығметті жоққа шығару — адамды Алланың рақымынан алыстатады.
• Өткен халықтардың тағдыры — кейінгілерге ғибрат; Алланың әділ үкімі әрқашан орындалады.
• Ислам — адамды Алланың рақымына жақындататын, шүкіршілік пен иманға шақыратын дін; оны ұстану — дүние мен ақыреттегі бақыттың кепілі.
• Құран — өткендердің тарихынан сабақ беретін, адамды тура жолға бастайтын ұлы кітап.