سورت هود — آیت 61

د کلمو معناګانې:

• أَنشَأَكُم: تاسو يې پيدا کړي یاست، له نیستۍ نه یې راوستي یاست.
• وَاسْتَعْمَرَكُمْ: تاسو يې د ځمکې اوسېدونکي او د هغې د ابادۍ مسؤول ګرځولي یاست.
• فَاسْتَغْفِرُوهُ: له هغه نه د خپلو ګناهونو بخښنه وغواړئ.
• ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ: بيا هغه ته رجوع وکړئ او له ګناهونو نه توبه وباسئ.
• قَرِيبٌ مُجِيبٌ: هغه (الله) خپلو بنده ګانو ته نژدې دی او د هغوی دعاګانې اوري او قبلوي يې.

تفسیر:

او مونږ ثمود قوم ته د هغوی ورور صالح (علیه السلام) ولېږه. هغه خپل قوم ته وويل: اې زما قومه! تاسو يوازې د الله عبادت وکړئ، ستاسو لپاره له هغه پرته بل هيڅ معبود نشته چې د عبادت وړ وي. هغه (الله) تاسو له ځمکې نه پيدا کړي یاست، ځکه ستاسو پلار آدم له ځمکې نه پيدا شوی، او هغه تاسو د ځمکې ابادونکي او اوسېدونکي ګرځولي یاست. نو له هغه نه د خپلو ګناهونو بخښنه وغواړئ، بيا هغه ته رجوع وکړئ او په اخلاص سره توبه وباسئ. بېشکه زما رب هغه چا ته نژدې دی چې د هغه عبادت په اخلاص سره کوي، او هغه د هغه چا دعا قبلوي چې هغه ته رجوع کوي.

فايدې:

1. دا چې الله تعالی خپلو بنده ګانو ته ډېر نژدې دی او د هغوی دعاګانې اوري، نو مونږ بايد هر وخت له هغه نه وغواړو او په دعا کې هيڅکله نااميده نه شو.
2. دا چې الله تعالی مونږ ته ځمکه د ابادۍ لپاره راکړې ده، نو مونږ بايد په ځمکه کې د هغه په امر عمل وکړو، ښه کارونه وکړو او له بدو کارونو ځان وساتو.
3. د توبه دروازه تل پرانيستې ده؛ که څومره ګناهونه مو کړي وي، بايد الله ته رجوع وکړو او له هغه نه د بخښنې غوښتنه وکړو، ځکه هغه بخښونکی او توبه قبلوونکی دی.
4. دا چې صالح (علیه السلام) خپل قوم ته د ورور په حيث وويل، دا مونږ ته ښيي چې نبيانو خپلو قومونو سره په مهربانۍ او شفقت سره خبرې کولې، نو مونږ هم بايد په خپلو خلکو سره په ښه اخلاقو او نرمۍ سره چلند وکړو.