Сураи Худ Оят 89 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй қавми ман, зиддият бо ман шуморо ба коре вонадорад…

Худ · 89/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

وَيَا قَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِي أَن يُصِيبَكُم مِّثْلُ مَا أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَالِحٍ ۚ وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِّنكُم بِبَعِيدٍ ۝٨٩

🔤 Transliteration

Wa yaa qawmi laa yajri mannakum shiqaaqeee ai yuseebakum mislu maaa asaaba qawma Noohin aw qawma Hoodin aw qawma Saalih; wa maa qawmu Lootim minkum biba`eed

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй қавми ман, зиддият бо ман шуморо ба коре вонадорад то он чӣ бар қавми Нӯҳ ё қавми Ҳуд ё қавми Солеҳ ё дар ҳамин наздикӣ ба қавми Лут расид, ба шумо низ бирасад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«يَجْرِمَنَّكُمْ»: шуморо водор накунад, ба гуноҳ кашад.
«شِقَاقِي»: ихтилоф ва душмании ман бо шумо, яъне мухолифат ва адовати ман нисбат ба роҳи шумо.
«أَن يُصِيبَكُم»: ки ба шумо бирасад.
«مِّثْلُ مَا أَصَابَ»: монанди он чизе ки ба онҳо расид.
«بِبَعِيدٍ»: дур нест, наздик аст.

Тафсири оят:

Пайғамбар (алайҳиссалом) ба қавми худ бо меҳрубонӣ ва далда хоҳиш мекунад, ки аз душмании вай бо онҳо сабаб нашавад, ки онҳо дар куфру саркашӣ идома диҳанд. Мегӯяд: Эй қавми ман! Набояд адоват ва ихтилофи ман бо шумо шуморо водор кунад, ки бар он чи ҳастед, истодагарӣ кунед ва тавба накунед. Зеро агар ҳамин тавр идома диҳед, ба шумо низ азоб ва ҳалокате мерасад, ки ба қавми Нӯҳ ё қавми Ҳуд ё қавми Солеҳ расида буд. Ҳар яке аз ин қавмҳо ба сабаби инкор ва саркашии худ ба азобҳои гуногун гирифтор шуданд: қавми Нӯҳ ғарқ шуданд, қавми Ҳуд бо боди сахт нест шуданд ва қавми Солеҳ бо садои ҳалокатбор нобуд гардиданд. Ва азоби қавми Лут низ аз шумо дур нест — на аз ҷиҳати ҷой ва на аз ҷиҳати замон, зеро онҳо дар наздикии шумо буданд ва шумо хабар ва осори онҳоро медонед. Пас, аз онҳо ибрат гиред ва пеш аз он ки шумо низ ба ҳамон азоб гирифтор шавед, ба сӯи Худо тавба кунед.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Пайғамбар (алайҳиссалом) ба қавми худ ғамхор ва меҳрубон буд ва онҳоро аз азоб ҳушдор медод.
Адоват ва ихтилоф бо даъвати ҳақ набояд сабаби истодагарӣ дар ботил шавад.
Таърихи қавмҳои пешин дарс ва ибрат аст барои ҳамаи наслҳо.
Ҳалокати қавмҳои гузашта на танҳо дар замон, балки дар макон ҳам ба мо наздик аст, пас бояд ҳушёр бошем.
Оят ба тавба ва бозгашт ба сӯи Худо даъват мекунад ва умеди наҷотро дар тавба нишон медиҳад.
Ин ҳама нишонаи раҳмати Худованд аст, ки пеш аз азоб огоҳӣ медиҳад, то бандагон роҳи ростро интихоб кунанд ва ба ислом ва Қуръон рӯ оваранд.

📜 Оят 87-91 — Сураи Худ

87قَالُوا يَا شُعَيْبُ أَصَلَاتُكَ تَأْمُرُكَ أَن نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا أَوْ أَن نَّفْعَلَ فِي أَمْوَالِنَا مَا نَشَاءُ ۖ إِنَّكَ لَأَنتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ

Гуфтанд: «Эй Шуъайб, оё намозат ба ту фармон медиҳад, ки мо он чиро падаронамон мепарастиданд, тарк гӯем ё дар молҳои худ ончунон, ки худ мехоҳем, истифода накунем? Ба ростӣ ту марде бурдбору хирадманд ҳастӣ».

88قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا ۚ وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَىٰ مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ ۚ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ ۚ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ ۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ

Гуфт: «Эй қавми ман, чӣ мегӯед, агар бо ман аз ҷониби Парвардигорам ҳуҷҷате бошад ва Ӯ маро ризқе некӯ ато карда бошад? Агар шуморо манъ мекунам, барои он нест, ки худ суде бибарам. То он ҷо, ки битавонам, қасде ҷуз ба салоҳ оварданатон надорам. Тавфиқи ман танҳо бо Худост. Ба Ӯ таваккал кардаам ва ба даргоҳи Ӯ рӯй меоварам».

89وَيَا قَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِي أَن يُصِيبَكُم مِّثْلُ مَا أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَالِحٍ ۚ وَمَا قَوْمُ لُوطٍ مِّنكُم بِبَعِيدٍ

90وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ

Аз Парвардигоратон омурзиш бихоҳед. Ба даргоҳаш тавба кунед, ки Парвардигори ман меҳрубону дӯстдоранда аст!»

91قَالُوا يَا شُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًا مِّمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَاكَ فِينَا ضَعِيفًا ۖ وَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَاكَ ۖ وَمَا أَنتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍ

Гуфтанд: «Эй Шуъайб, бисёре аз чизҳоеро, ки мегӯӣ, намефаҳмем, туро дар миёни худ нотавон мебинем, агар ба хотири қабилаат набуд, сангсорат мекардем ва ту бар мо пирӯзӣ наёбӣ».

← Оят 88 📖 Худ Оят 90 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

89Оят

Тарҷума — Худ 89

Сураи Худ Оят 89 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй қавми ман, зиддият бо ман шуморо ба коре вонадорад…

Сураи Оят 89/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 87–91. Ба Тоҷикӣ: Русский.