سورت يوسف — آیت 64

د مهمو کلمو معنا:

• آمَنُكُمْ: تاسو ته د امانت ورکول، پر تاسو باور کول.
• أَخِيهِ: د هغه ورور (یوسف علیه السلام).
• حَافِظًا: ساتونکی، حفاظت کوونکی.
• أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ: تر ټولو زیات رحم کوونکی.

تفسیر:

کله چې یعقوب علیه السلام وليدل چې زامن يې له بنیامین پرته بله بله لار نه لري، او دوی يې له هغه سره د مصر د سفر اجازه غوښته، نو هغه ورته وويل: "زه پر تاسو باندې د بنیامین په امانت څنګه باور وکړم، په داسې حال کې چې مخکې مې پر تاسو باندې د هغه د ورور (یوسف) په امانت باور کړی و، او تاسو مې ورته ساتونکي ګرځولي وئ، خو تاسو خپله ژمنه ونه ساتله او هغه مو له ما څخه بېل کړ؟ نو زه ستاسو په ساتنې او ژمنې باور نه لرم، ځکه چې تاسو مخکې هم خپله ژمنه نه وه ساتلې."

بیا يې وويل: "خو زه خپل توکل پر الله باندې کوم، ځکه چې الله تعالی تر ټولو ښه ساتونکی دی، هغه څوک ساتي چې هغه يې ساتل غواړي، او هغه تر ټولو زیات رحم کوونکی دی، نو زه له هغه څخه د بنیامین د ساتنې او بېرته راستنېدو هیله لرم."

فايدې:

1. له دې آيت څخه دا معلومېږي چې که چېرې يو څوک يو ځل خپله ژمنه مات کړي، نو بيا پر هغه باندې باور کول ستونزمن وي، او دا د عقل او فطرت خبره ده.
2. پر الله تعالی باندې توکل کول د مومن د زړه رڼا ده، او کله چې انسان له الله څخه مرسته وغواړي، نو الله يې ساتنه کوي.
3. الله تعالی تر ټولو ښه ساتونکی او تر ټولو زیات رحم کوونکی دی، نو مومن بايد تل له هغه څخه د خپلو عزیزانو د ساتنې غوښتنه وکړي، نه له مخلوق څخه.
4. دا آيت مونږ ته د صبر او امید درس راکوي، چې کله انسان له ستونزو سره مخ شي، نو بايد له الله څخه هیله ونه پرې کړي، ځکه چې الله د هر څه توان لري.