Surah Yusuf — Aya 64

Ma’anonin Kalmomin:

• "Amintukũ" : Na ba ku amana.
• "Ḥāfiẓan" : Mai kiyayewa.
• "Ar-Ḥāmin" : Mafi jin ƙai.

Tafsirin Ayar:

Ya’aƙuba (A.S.) ya ce wa ’ya’yansa maza: "Shin, zan amince muku a kan ɗan’uwanku Bilyamin ne, kamar yadda na amince muku a kan ɗan’uwansa Yusufu dā? Kun yi alkawari da ni za ku kiyaye shi, amma ba ku cika alkawarin ba, kuka jefa shi cikin wahala. Don haka, ba ni da wani amana a gare ku a kan kiyaye shi. Amma amanata ga Allah, Shi ne Mafi kyawun Mai kiyayewa, kuma Shi ne Mafi jin ƙai daga cikin masu jin ƙai. Ina fata da rahamarsa ta sa ya kiyaye shi ya mayar da shi gare ni."

Fa’idojin Ayar:

1. Imani da Allah da dogaro gare Shi a cikin kowane hali, musamman lokacin wahala da damuwa.
2. Nuna cewa amanar mutum ga Allah ita ce mafi aminci fiye da amanar ga halitta, domin Allah ne Mai kiyayewa da jin ƙai.
3. Ƙarfafa bege ga rahamar Allah, kuma kada yunƙuri ya yanke daga rahamarsa, ko da yanayi ya yi wuya.
4. Nuna halin tawali’u da sanin gazawar ɗan adam, domin Ya’aƙuba bai dogara ga ’ya’yansa ba, amma ya koma ga Allah.
5. Koyar da cewa alkawari wajibi ne a cika shi, kuma cin amana babban laifi ne a wajen Allah.