Yusif surəsi — Ayə 64

Kəlmələrin mənaları:

• آمَنُكُمْ – sizə etibar edirəm, sizi etibarlı sayıram.
• عَلَيْهِ – onun (Binyaminin) üzərində, onu qorumaq üçün.
• حَافِظًا – qoruyan, hifz edən.

Təfsir:

Yəqub peyğəmbər (əleyhissəlam) oğullarına dedi: "Mən Binyamini sizə necə etibar edə bilərəm? Axı mən bundan əvvəl onun qardaşı Yusifi də sizə etibar etmişdim, siz isə onu qoruyacağınıza söz vermişdiniz, lakin vədinizə vəfa etmədiniz və onu məndən ayırdınız. İndi mən sizin vədinizə necə inanım? Sizin qorumana etibarım yoxdur, çünki siz bir dəfə xəyanət etmisiniz."

Lakin Yəqub peyğəmbər (əleyhissəlam) ümidsizliyə qapılmadı, Allahın rəhmətindən ümidini kəsmədi. O, bütün ümidini Uca Allaha bağladı və dedi: "Allah ən yaxşı qoruyandır. O, bəndələrini hər cür bəladan və zərərdən qoruyar. O, rəhm edənlərin ən rəhmlisidir. Mən Onun rəhmətindən ümid edirəm ki, O, Binyamini mənə qaytarsın və onu hər cür pislikdən qorusun."

Bu ayədə bizə gözəl bir dərs vardır: insan çətinliklərlə üzləşdikdə, ən yaxın adamları belə ona xəyanət etdikdə, ümidini kəsməməli, Allaha təvəkkül etməlidir. Çünki Allah hər şeyə qadirdir, O, ən yaxşı qoruyan və ən rəhmli olandır. Bəndə öz acizliyini etiraf edib Allaha sığındıqda, Allah ona gözləmədiyi yerlərdən kömək göndərər. Yəqub peyğəmbərin bu duası və təvəkkülü sonunda bəhrəsini verdi – Allah onun hər iki övladını ona qaytardı və onun gözlərini işıqlandırdı. Bu da göstərir ki, Allahın rəhməti və qoruyuculuğu heç bir insanın qoruyuculuğu ilə müqayisə oluna bilməz.