Yusif surəsi — Ayə 70

Kəlmələrin mənaları:

• السِّقَايَةَ – padşahın su içdiyi və taxıl ölçdüyü qab, böyük məşhur mikiəl.
• رَحْلِ – yük, əsasən dəvənin üstünə qoyulan yük və ya onun yanında olan şeylər.
• أَذَّنَ – elan etdi, ucadan xəbər verdi.
• الْعِيرُ – karvan, yüklənmiş heyvanlar dəstəsi.

Təfsir:

Yusif (əleyhissalam) Misir hakimi idi və qardaşları ona taxıl almaq üçün gəlmişdilər. O, onların hər birinə lazım olan qədər taxıl verib, dəvələrini yüklətdi. Sonra isə öz xidmətçilərinə əmr etdi ki, padşahın taxıl ölçdüyü və su içdiyi qabı – mikiəli – gizlicə qardaşı Binyaminin yükünün içinə qoysunlar. Bunu heç kim hiss etmədi.

Qardaşlar Misirdən ayrılıb öz diyarlarına doğru yola düşdükdə, Yusif (əleyhissalam) onların arxasınca bir carçı göndərdi. Carçı ucadan səsləndi: "Ey karvan əhli! Siz, şübhəsiz ki, oğrusunuz!" Bu sözlərlə o, onların yükünü axtarmaq üçün onları geri qaytarmaq istəyirdi. Əslində isə bu, Yusifin (əleyhissalam) qardaşı Binyamini yanında saxlamaq üçün qurduğu bir plan idi. O, qardaşını atası Yaqubun (əleyhissalam) yanına qaytara bilməzdi, çünki atası onu çox istəyirdi və onun ayrılığına dözə bilməzdi. Bu səbəbdən də bu hiyləyə əl atdı.

Bu hadisədən bizə böyük bir ibrət var: Allahın izni və hökmü ilə Yusif (əleyhissalam) kimi peyğəmbərlər belə, çətin vəziyyətlərdə haqqı və ədaləti qorumaq üçün müdrik planlar qururlar. Bu, bizə göstərir ki, həyatda qarşılaşdığımız çətinliklərdə də Allahdan kömək diləməli və ağıllı, müdrik davranmalıyıq. Allah hər şeyi biləndir və Öz bəndələrinə ən gözəl çıxış yollarını göstərəndir. Bu hekayə həm də qardaşlıq, ailə bağları və səbrin fəzilətini öyrədir. Yusif (əleyhissalam) illərlə ayrılıqdan sonra qardaşını yenidən görmək üçün səbr etdi və Allah ona ən gözəl şəkildə qovuşmağı nəsib etdi. Biz də çətinliklərdə ümidimizi kəsməməli, Allahın rəhmətinə və mərhəmətinə güvənməliyik.