Surja Jusuf — Ajet 87

Kuptimet e fjalëve:

• تَحَسَّسُوا: Kërkoni e hetoni për lajmin e tyre, duke u përpjekur ta zbuloni atë me anë të shqisave dhe vëzhgimit.
• رَوْحِ اللَّهِ: Mëshira e Allahut dhe lehtësimi i Tij, me të cilën Ai i gjallëron robërit e Tij dhe ua largon mjerimin.
• لَا تَيْأَسُوا: Mos e humbni shpresën dhe mos u dëshpëroni.

Tefsiri i Ajetit:

Kur profeti Jakubi (paqja qoftë mbi të) ndjeu erën e djalit të tij Jusufit dhe pa shenjat e afërsisë së lehtësimit, ai iu drejtua bijve të tij me fjalë plot urtësi e shpresë, duke u thënë: "O bijtë e mi, kthehuni në Egjipt dhe kërkoni me kujdes e vëmendje për Jusufin dhe vëllanë e tij, mos u lodhni e mos u mërzitni nga kërkimi, dhe mos e humbni shpresën nga mëshira e Allahut dhe lehtësimi i Tij. Në të vërtetë, askush nuk e humb shpresën nga mëshira e Allahut dhe nga ndihma e Tij, përveç njerëzve që mohojnë fuqinë e Allahut dhe nuk besojnë në Të; sepse besimtari e di se Allahu është i Fuqishëm për çdo gjë dhe se lehtësimi i Tij është afër, ndërsa jobesimtari që nuk e njeh madhështinë e Allahut e humb shpresën shpejt."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mos e humb shpresën nga mëshira e Allahut – Sa e madhe është mëshira e Allahut! Ajo i përfshin të gjitha gjërat, dhe asnjë gjendje sado e vështirë të jetë, nuk është pengesë që Allahu ta ndryshojë atë në lehtësim. Prandaj, besimtari duhet të jetë gjithmonë me shpresë te Allahu, sepse Ai është i Gjallë dhe i Përhershëm, dhe mëshira e Tij nuk ka fund.
2. Vazhdimësia në kërkim dhe përpjekje – Profeti Jakubi nuk u ndal në dëshpërim, por i nxiti bijtë e tij të vazhdojnë kërkimin dhe përpjekjen. Ky është mësim i madh për ne: të mos ndalemi së vepruari dhe së kërkuari, sepse Allahu i do ata që përpiqen dhe nuk dorëzohen.
3. Dëshpërimi është shenjë e dobësisë së besimit – Humbja e shpresës nga mëshira e Allahut është cilësi e jobesimtarëve, sepse ata nuk e njohin fuqinë e Allahut dhe mëshirën e Tij. Ndërsa besimtari e di se çdo gjë është në dorën e Allahut dhe se Ai është i aftë t'i ndryshojë gjendjet në një çast.
4. Shpresa i jep forcë zemrës – Kur njeriu e mban shpresën te Allahu, zemra e tij qetësohet dhe gjoksi i tij zgjerohet, sepse ai e di se pas vështirësisë vjen lehtësia dhe se Allahu nuk e lë robin e Tij që i lutet Atij dhe shpreson në mëshirën e Tij.