Surja Jusuf — Ajet 91

Kuptimi i fjalëve:

• آثَرَكَ: të ka veçuar, të ka nderuar dhe të ka ngritur lart.
• لَخَاطِئِينَ: me siguri kemi qenë gabimtarë e mëkatarë (qëllimisht).

Tefsiri i ajetit:

Kur vëllezërit e Jusufit (alejhi selam) e panë atë në pozitën e lartë dhe dinjitetin që i kishte dhënë Allahu, dhe e kuptuan madhështinë e tij, ata iu drejtuan atij me pendim dhe keqardhje, duke i thënë: "Betohemi në Allahun se Ai të ka ngritur ty mbi ne dhe të ka dhënë vlerë e nder që ne nuk i kemi. Ai të ka dhuruar dituri, urtësi, durim dhe butësi, të cilat ne nuk i posedojmë. Dhe ne e pranojmë se kemi qenë gabimtarë e mëkatarë ndaj teje dhe ndaj vëllait tënd, me atë që bëmë me ju të dyve, duke vepruar me padrejtësi dhe qëllim të keq."

Ata e pranuan gabimin e tyre dhe dëshmuan se Jusufi ishte më i lartë se ata, jo për shkak të pozitës së tij tokësore, por për shkak të virtyteve që i kishte dhuruar Allahu – durimit, faljes dhe mençurisë. Kjo ishte një pranim i sinqertë i gabimit dhe një kërkim faljeje nga ana e tyre.

Përfitimet nga kjo ajet:

1. Virtyti i pranimit të gabimit: Njeriu i ndershëm e pranon gabimin e tij dhe nuk ngurron të kërkojë falje, sepse kjo është shenjë e sinqeritetit dhe e pastërtisë së shpirtit.
2. Durimi dhe falja: Jusufi (alejhi selam) na mëson se durimi ndaj padrejtësisë dhe falja e atyre që na kanë bërë keq është virtyt i lartë që Allahu e shpërblen me nder dhe pozitë të lartë.
3. E mira dhe e keqja nuk krahasohen: Allahu i jep nder dhe vlerë atij që e meriton me durim dhe devotshmëri, edhe nëse njerëzit e kanë poshtëruar më parë.
4. Pendimi i sinqertë: Kur njeriu pendohet sinqerisht dhe e pranon fajin e tij, Allahu ia hap dyert e mëshirës dhe e ngrit atë në shkallë të larta.
5. Betohemi vetëm në Allahun: Kjo na mëson se betimi duhet të bëhet vetëm në Allahun, jo në krijesat e Tij.