Surja Jusuf — Ajet 92

Kuptimi i fjalëve:

• لَا تَثْرِيبَ – Asnjë qortim, asnjë fajësim apo qëndrim i keq ndaj jush.
• الْيَوْمَ – Në këtë ditë, sot.
• يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ – Allahu ju faltë dhe ju mbuloftë me mëshirën e Tij.

Tefsiri i ajetit:

Kur vëllezërit e Jusufit (alejhi selam) e njohën atë dhe u turpëruan nga gabimi i tyre i madh, duke pranuar fajin që kishin bërë ndaj tij, Jusufi – duke treguar bujari e fisnikëri të rrallë – u tha atyre: "Sot nuk ka asnjë qortim apo fajësim ndaj jush; unë nuk do t'ju kujtoj atë që keni bërë, as do t'ju qortoj për të." Ai nuk i poshtëroi ata përpara njerëzve, as nuk kërkoi hakmarrje, edhe pse kishte fuqi dhe mundësi ta bënte. Përkundrazi, ai iu drejtua Allahut me lutje për ta, duke thënë: "Allahu ju faltë juve për atë që keni bërë ndaj meje dhe ndaj vëllait tim." Pastaj e mbylli fjalën me një lavdërim për Zotin e tij: "Ai është më i mëshirshmi nga të mëshirshmit" – sepse mëshira e Allahut i ka kapluar të gjitha gjërat, dhe Ai ia fal robërve të Tij kur ata pendohen dhe kthehen tek Ai.

Përfitimet nga ajeti:

• Ky ajet na mëson moralin e lartë të faljes dhe të sjelljes fisnike ndaj atyre që na kanë bërë keq, sidomos kur kemi mundësi të hakmerremi – sepse falja është shenjë e besimit të fortë dhe e zemrës së pastër.
• Na tregon se edhe në momentet e fitores dhe të fuqisë, muslimani duhet të jetë i butë dhe falës, jo arrogant dhe hakmarrës.
• Na mëson se lutja për falje për ata që na kanë lënduar është prej virtyteve më të larta, dhe se Allahu i do ata që falin dhe i drejtohen Atij me lutje.
• Ajeti na përcjell mesazhin se mëshira e Allahut është e pakufishme; Ai i fal të gjitha mëkatet për ata që pendohen sinqerisht, prandaj asnjë njeri nuk duhet të dëshpërohet nga mëshira e Zotit të tij.