Surat Yusuf — Ayat 94

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَصَلَتِ الْعِيرُ (fashalatil-'īr): kafilah utawa rombongan unta iku mangkat lan metu saka panggonan.
• رِيحَ يُوسُفَ (rīḥa Yūsuf): gandane Nabi Yusuf.
• تُفَنِّدُونِ (tufannidūni): nganggep aku iki pikun, bodho, utawa ora waras pikirane.

1. Tafsir ayat:

Nalika rombongan kafilah iku wis mangkat metu saka tanah Mesir lan ninggalake panggonan kang ramé, Nabi Ya'qub 'alaihissalam banjur ngandika marang anak-anaké lan wong-wong kang ana ing ngarepé: "Satemene aku iki mambu gandane Yusuf." Panjenengané ngerti iku saka gandha kang teka, amarga Nabi Ya'qub iku pancen duwé rasa tresna banget marang putrané. Nanging panjenengané banjur ngandika: "Yèn ora amarga kowé padha nganggep aku iki pikun lan ora waras, mesthi aku bakal ngomong luwih mantep." Tegese, Nabi Ya'qub ngerti yèn wong-wong kang krungu omongané bisa waé padha ngece lan nganggep panjenengané wis pikun amarga wis tuwa banget lan isih kangen marang Yusuf kang wis suwé ora ketemu. Nanging panjenengané tetep ngandhakake apa kang dirasakake, amarga iku pancen bener lan saka pertolongan Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Katresnané wong tuwa marang anak iku gedhe banget lan ora bisa dipisahake, malah bisa dadi tandha yèn ati iku isih urip lan kebak pangarep-arep marang Allah.
• Nabi Ya'qub mulangake marang kita supaya ora gampang nyerah lan tetep duwé pangarep-arep marang kabecikan saka Allah, sanajan wis suwé nandhang susah.
• Ayat iki nuduhake yèn Allah iku Maha Ngerti lan Maha Kuwasa; Panjenengané bisa ngutus gandha utawa kabar kabungahan marang wong kang dikasihi, sanajan adoh.
• Kita kudu ngajeni marang wong tuwa lan ora nganggep remeh omongané, amarga bisa waé omongané iku bener lan kebak hikmah.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah duwé rasa tresna marang kulawarga lan ora lali marang sedulur kang wis suwé ora ketemu, sarta tetep ndonga marang Allah supaya diparingi ketemu manèh ing kahanan kang apik.