Sure Yûsuf — Ayet 94

Kelime Anlamları:

• Fâsalat (فَصَلَتْ): Ayrıldı, uzaklaştı, yola koyuldu.
• El-îr (الْعِيرُ): Kervan, yük hayvanlarıyla yolculuk eden topluluk.
• Rîh (رِيحَ): Koku, rüzgârla gelen güzel koku.
• Tüfennidûn (تُفَنِّدُونِ): Beni bunamışlıkla itham edersiniz, aklıma zarar geldiğini söylersiniz, beni küçümser ve alaya alırsınız.

Tefsir:

Kervan, Mısır’ın mamur topraklarından ayrılıp yola koyulduğu anda, uzaklarda bulunan Yakup aleyhisselam, yanındaki torunlarına ve orada bulunanlara şöyle dedi: "Ben Yusuf’un kokusunu alıyorum! Eğer beni bunamışlıkla itham edip sözlerimi ciddiye almayacağınızı bilmeseydim, size bunu açıkça söylerdim."

Bu söz, yıllardır ayrılık ateşiyle yanıp kavrulan bir babanın, Allah’ın izniyle kalbine doğan bir müjdeydi. Yakup aleyhisselam, oğlunun hasretiyle gözleri ağarmış, ama ümidini asla kaybetmemiş bir peygamberdi. Allah, sabrının mükâfatını ona daha kervan yoldayken göstermeye başlamıştı.

Burada dikkat çeken husus, Yakup’un çevresindekilerin onu yaşlılık ve bunaklıkla suçlamalarıdır. Onlar, bu sözü duyunca "Hâlâ Yusuf’un hayalini mi kuruyorsun?" diyerek onu küçümsediler. Fakat Yakup aleyhisselam, Allah’ın vaadine olan güvenini asla yitirmedi. O, yıllarca sabretti, gözyaşı döktü ama asla isyan etmedi. İşte bu teslimiyet, onu Allah katında yüceltti.

Bu kıssadan alacağımız ders şudur: Allah’ın rahmeti, kullarının ümidini kestiği anda gelir. Sizler de hayatınızda zorluklarla karşılaştığınızda, Yakup gibi sabredin ve Allah’a güvenin. Unutmayın ki Allah, sabredenlerle beraberdir. Belki de müjdeniz, en umutsuz olduğunuz anda kapınızı çalacaktır. İman edenler için hiçbir şey imkânsız değildir; çünkü Allah’ın kudreti her şeye yeter.