Surah Yusuf — Aya 94

Ma’anar Kalmomi:

• فَصَلَتِ الْعِيرُ: Ayar tana nufin ayarin ya rabu da garin Masar ya fita zuwa hanya.
• تُفَنِّدُونِ: Tana nufin ku ɗauke ni a matsayin wanda hankalinsa ya ɓace, ko ku ce mini maganar banza ce da ba ta da tushe.

Tafsirin Ayar:

A lokacin da ayarin da ke ɗauke da rigar Yusuf ya fita daga ƙasar Masar ya nufi ƙasar Kan’ana, sai Annabi Ya’akubu (alaihis salam) ya ce wa waɗanda suke tare da shi daga ’ya’yansa da jikokinsa: “Lalle ne ina jin ƙamshin Yusuf.” Sai ya ƙara da cewa: “Ba don ku ɗauke ni a matsayin wanda hankalinsa ya ɓace ba, da kun ce mini maganar banza ce.” Wato yana sanar da su cewa yana jin ƙamshin ɗansa na ƙaunataccen, amma yana sane da cewa za su yi masa ba’a su ce masa: “Kai tsoho ne wanda hankalinsa ya ɓace, kana maganar da ba ka sani ba.” Saboda haka ya riga ya faɗa musu cewa ba don tsoron a ɗauke shi a matsayin mahaukaci ba, da ya yi shiru, amma ƙamshin da yake ji ya motsa shi ya faɗa.

Fa’idodin Darasin:

1. Ƙaunar iyaye ga ’ya’yansu ƙauna ce ta halitta wadda Allah ya sanya a cikin zuciyarsu, kuma ba laifi ba ne idan ta bayyana a cikin maganganunsu.
2. Annabi Ya’akubu yana da azanci da basira, domin ya san yadda mutane za su mayar masa da magana, don haka ya riga ya kare kansa daga zarginsu.
3. Wannan ayar tana nuna cewa mumini yana iya jin abubuwa ta hanyar ilhami da Allah ya ba shi, wanda ba ya saba wa hankali ba.
4. Yana daga kyawawan halaye cewa mutum ya yi haƙuri da maganganun mutane masu ɓata masa rai, kuma kada ya bar su su hana shi faɗin gaskiya idan ya san tana da amfani.