Suurah Yuusuf — Aayad 94

Macnada Erayada:

• Fasalat al-‘eer: markay ka soo baxday iyo ka soo tagtay safarkii (gaadiidkii) dhulkii Masar.
• Afannid: waxay la macno tahay inaad qof ku tidhaahdo waa caqli-xumo ama waa waalan, ama aad u yara yaraysid fahankiisa.

Tafsiirka:

Markii ay safarkii ka soo baxeen dhulkii Masar, iyagoo wata qamiiskii (shaatigii) Yuusuf, ayaa Nabi Yaacqub (CS) ku yidhi kuwii joogay oo la joogay: “Waxaan dareemayaa urta Yuusuf, haddii aadan iga yeelayn mid caqli-xumo laga sheegayo oo aan ahayn qof garasho leh.” Wuxuu ula jeedaa: Haddii aadan i caqli-xumeeynin oo aadan igu dhihin waan waalanahay, waxaan idinku sheegi lahaa inaan dareemayo urta wiilkayga. Laakiin waxaad i tuhunsanaysaan inaan caqli-xumo ku dhacay, oo aad iigu yeelayn qof aan wax garanayn, sidaas darteed ayaan ka aamusay inaan si buuxda idiin sheego waxa aan dareemayo.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Dareenka xiriirka qalbiga iyo rumaynta Eebbe: Ayada oo ay jirto kala fogaan dheer iyo muddo dheer oo kala tag ah, haddana Nabi Yaacqub (CS) wuxuu dareemay urta wiilkiisa, taasoo muujinaysa in Eebbe uu ku xidho quluubta kuwa isaga xaqa ah, isla markaana uu siiyo aqoon iyo dareen gaar ah.
2. Samirka iyo rajadii Eebbe: Inkastoo ay jirtay masiibo weyn oo ku timid Nabi Yaacqub (CS) — lumista wiilkiisa — haddana wuxuu ku sugnaa rajo iyo niyad wanaag, isagoo Eebbe ka rajeynaya soo celinta wiilkiisa. Tani waxay ina baraysaa inaan waligeen ka quusan rajadii Eebbe, xataa marka ay xaaladuhu murug badnaadaan.
3. Dhowrista edebka hadalka: Nabi Yaacqub (CS) wuxuu si qaab quruxsan oo edeb leh ugu sheegay waxa uu dareemayo, isagoon ku degdegin inuu ku eedeeyo kuwa hadalkiisa ka yaabban, laakiin wuxuu u soo bandhigay si jilicsan oo macquul ah.
4. Iimaanka iyo aaminaadda Eebbe: Waxay ina tusinaysaa in qofka mu'inka ah uu Eebbe ku xidho waxyaabo ka baxsan caadada, sida dareenka urta wiilkiisa oo meel fog ka yimid, taasoo xoojinaysa in Eebbe uu wax walba karro, isla markaana uu maqlo ducada kuwa isaga baryaya.