Yusif surəsi — Ayə 94

Kəlmələrin mənaları:

• Fəssələt – ayrıldı, yola düşdü, çıxıb getdi.
• Əl-İyr – karvan (burada Yusifin qardaşlarının Misirdən qayıdan karvanı nəzərdə tutulur).
• Əcidu rihə – qoxusunu duyuram, hiss edirəm.
• Tufənnidun – məni səfehliklə, ağılsızlıqla və xərifliklə (qocalıqdan düşgünlüklə) suçlayırsınız, məni cəfəng danışan hesab edirsiniz.

Təfsir:

Karvan Misir torpağından ayrılıb yola düşdüyü və şəhərin məskunlaşdığı yerdən uzaqlaşdığı zaman, Allahın izni ilə Yusifin köynəyinin ətri karvanla birlikdə Kənana doğru hərəkət etdi. O an Yəqub peyğəmbər (əleyhissəlam) öz yanında olanlara – övladlarına və nəvələrinə – müraciət edərək dedi: "Mən, doğrudan da, Yusifin qoxusunu duyuram!" Bu, onun üçün qeyri-adi bir hiss idi, çünki aralarında çox uzaq məsafə var idi və o, uzun illərdir oğlundan ayrı düşmüşdü. Lakin o, bu sözü dediyi zaman ətrafındakılar onu təcilləndirib səfehliklə suçladılar və dedilər: "Sən qocalıb xərifləmisən, bu sözləri huşsuz halda deyirsən." Onlar elə zənn edirdilər ki, Yəqubun bu sözü yaşlılıqdan qaynaqlanan sayıqlama və ya xəyaldır. Lakin Yəqub (əleyhissəlam) Allahın vəhyi və ya ilhamı ilə bu qoxunu hiss edirdi və bu, onun üçün bir müjdə idi. Bu, Allahın Öz peyğəmbərinə verdiyi bir lütf və kəramət idi ki, onu sevinc və ümidlə doldurdu. Bu hadisə bizə öyrədir ki, Allaha tam təvəkkül edən və Ona səmimi-qəlbdən bağlanan bəndənin qəlbinə Allah elə bir nur və fərəh verir ki, o, adi insanların dərk edə bilmədiyi şeyləri hiss edir. Ey möminlər! Siz də çətinliklərdə ümidinizi kəsməyin, Allahın mərhəmətindən heç vaxt ümidinizi üzməyin. Çünki Allahın köməyi və lütfü, ən qaranlıq anlarda belə, Onun sevdiyi bəndələrinə çatır. Yəqub kimi səbr edin və Allahın vədinə inanın – axırda qurtuluş və sevinc mütləq gələcəkdir.