Surah Ibrahim — Aya 17

Ma’anar Kalmomi:

• يَتَجَرَّعُهُ: yana ta ƙoƙarin haɗiyewa da wahala, yana shan shi sau da sau.
• يُسِيغُهُ: ya sauƙaƙa haɗiyewar abin da ke cikin makogwaro.
• مِن كُلِّ مَكَانٍ: daga kowace fuska ko sashen jiki.
• عَذَابٌ غَلِيظٌ: azaba mai tsanani da nauyi, wadda ba a taɓa irin ta ba.

Fassarar Aya:

Wannan aya tana bayanin halin da masu girman kai (waɗanda suka ƙi bin gaskiya) za su kasance a ciki a Lahira. Suna shan wani abin sha mai muni—wato ruwan zafi da jini da mugayen abubuwa da ke gudana daga jikin mutanen Wuta—amma ba su iya haɗiyewa da shi ba, domin yana da zafi, da ɗaci, da ƙamshi marar kyau. Duk da yake suna ta ƙoƙarin sha shi, sai ya tsaya a makogwaro, ba ya wucewa.

A lokaci guda, dalilan mutuwa sun kewaye su daga kowace fuska—saboda tsananin azabar da suke ciki—amma ba su mutu ba, don su sami hutawa. A’a, suna rayayye suna shan azaba. Bayan wannan azabar, akwai wata azaba mafi girma a gabansu, wadda ita ce dawwama a cikin Wuta har abada. Wannan azabar na gaba tana jiran su a kowane lokaci, ba ta rabu da su ba.

Fa’idodin Aya:

1. Wannan aya tana nuna tsananin azabar Wuta da kuma yadda Allah Ya yi wa masu laifi bayani dalla-dalla, domin su yi tunani su tuba kafin su shiga wannan halin.
2. Tana ƙarfafa muminai su yi godiya ga Allah da ya shiryar da su zuwa ga hanya madaidaiciya, kuma su nisantar da kansu daga girman kai da ƙin gaskiya.
3. Tana sa mutum ya himmatu wajen yin ayyukan alheri da neman tsira daga Wuta, kuma ya riƙa tunawa da cewa rayuwar duniya ba ta dawwama, sai ya shirya wa rayuwar Lahira.
4. Tana nuna cewa rahamar Allah ga masu bi a duniya babbar ni’ima ce, domin ya cece su daga wannan azabar mai tsanani, saboda haka ya kamata su riƙa neman tsira da Allah da kuma yin ayyukan da suke kusantar da su zuwa ga Aljanna.