Surja Ibrahim — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• "Uejl" (وَيْلٌ): do të thotë dënim i rëndë, shkatërrim dhe vuajtje e madhe.
• "Min adhabin shdid" (مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ): nga një dënim i ashpër dhe i fortë që nuk mund të përballohet.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, i Cili është i Lavdishëm dhe i Denjë për lavdërim, është i vetmi që zotëron gjithçka që gjendet në qiej dhe gjithçka që gjendet në tokë. Atij i përket sundimi i plotë dhe i përgjithshëm mbi të gjitha krijesat, prandaj vetëm Ai është i denjë për t'u adhuruar, pa i shoqëruar Atij asgjë nga krijesat e Tij. Ky ajet vjen si vazhdim i përshkrimit të Allahut në ajetin paraprak, ku Ai quhet "Aziz" (i Plotfuqishëm) dhe "Hamid" (i Lavdëruar). Pastaj, Allahu i Lartësuar paralajmëron ata që mohojnë Atë dhe nuk dalin nga errësira e mosbesimit në dritën e besimit, duke u thënë se ata do të përballen me një dënim të ashpër dhe vuajtje të madhe në Ditën e Gjykimit. Ky është një kërcënim serioz për çdo jobesimtar që refuzon të besojë në Allahun dhe të ndjekë udhëzimin e Tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Njohja e madhështisë së Allahut dhe se Atij i përket gjithçka në qiej dhe në tokë, gjë që e bën besimtarin të përulët dhe të bindur ndaj urdhrave të Tij.
2. Ky ajet na mëson se adhurimi i vetëm i Allahut është themeli i lumturisë dhe shpëtimit, ndërsa mosbesimi dhe shoqërimi i zotave të tjerë me Të sjell dënim të rëndë.
3. Paralajmërimi për dënimin e ashpër i bën besimtarët të qëndrojnë të vendosur në rrugën e drejtë dhe t'i frikësohen Allahut në çdo veprim të tyre.
4. Ajeti ngjall shpresë te besimtarët se ata që i përmbahen besimit të pastër dhe largohen nga errësira e mosbesimit, do të jenë të sigurt nga dënimi i rëndë dhe do të fitojnë kënaqësinë e Allahut.