Сураи Ибрахим Оят 2 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худое, ки ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст, аз они…

Ибрахим · 2/52

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ибрахим

اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ۝٢

🔤 Transliteration

Allaahil lazee lahoo maa fis samaawaati wa maa fill ard; wa wailul lilkaafireena min `azaabin shadeed

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Худое, ки ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст, аз они Ӯст! Пас вой бар кофирон аз азобе сахт.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

Аллоҳ: Номи Парвардигори ягона, ки ҳама чизро офаридааст.
Вайл: калимаест, ки ба маънои ҳалокат, бадбахтӣ ва азобу уқубати сахт меояд.
Кофирин: ҷамъи "кофир", яъне касоне, ки ба Аллоҳ имон наовардаанд ва ё ба Ӯ ширк овардаанд.

Тафсири оят:

Ин оят идомаи сифатҳои Аллоҳи таъоло аст, ки дар ояти пеш зикр шуда буд. Аллоҳ он Зотест, ки подшоҳӣ ва моликияти тамоми он чи дар осмонҳо ва он чи дар замин аст, танҳо аз они Ӯст. Ҳеҷ чизе дар осмонҳо ва замин аз фармони Ӯ берун нест ва ҳама махлуқоти Ӯ ҳастанд. Пас Ӯ танҳо сазовори ибодат аст ва набояд ҳеҷ чизе аз махлуқоташ ба Ӯ шарик карда шавад.

Сипас Аллоҳ таъоло кофиронро бо огоҳии сахт таҳдид мекунад ва мефармояд, ки барои онҳое, ки ба Аллоҳ имон наоварданд ва аз торикии куфр ба рӯшноии имон набаромаданд, ҳалокат ва бадбахтии бузург ва азоби дардноке дар пеш аст. Ин оят ҳамчун огоҳии ҷиддӣ барои ҳамаи инсонҳост, то аз роҳи куфр ва ширк дурӣ ҷӯянд ва ба сӯи имон ва тавҳид рӯ оваранд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро водор мекунад, ки бузургии Аллоҳро дарк кунем ва бидонем, ки тамоми олам дар дасти Ӯст ва Ӯ бар ҳама чиз тавоно аст.
Моро тарғиб мекунад, ки танҳо Аллоҳро ибодат кунем ва ҳеҷ чизро ба Ӯ шарик наоварем, зеро Ӯ молики ҳақиқии ҳама чиз аст.
Ин оят ҳамчун огоҳӣ барои кофирон аст, ки азоби сахти Аллоҳ дар пеш аст, ва ин моро ба сӯи имон ва амалҳои некӯ ҳидоят мекунад.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки неъматҳои имон ва тавҳидро қадр кунем ва аз роҳи гумроҳӣ дурӣ ҷӯем, то аз азоби дарднок наҷот ёбем.
Ин оят дили моро ба сӯи раҳмати Аллоҳ ва тавба кардан ба Ӯ нарм мекунад, зеро Ӯ Ғафуру Раҳим аст ва ҳамеша тавбаи бандагонашро қабул мекунад.

📜 Оят 1-4 — Сураи Ибрахим

1الر ۚ كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ

Алиф, лом, ро. Китобест, ки бар ту нозил кардем, то мардумро ба фармони Парвардигорашон аз торикӣ ба рӯшноӣ бибарӣ ва ба роҳи Худои пирӯзманди сутуданӣ (ҳамаи забонҳо шукри Ӯкунанд) роҳ намоӣ.

2اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَوَيْلٌ لِّلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ

Худое, ки ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст, аз они Ӯст! Пас вой бар кофирон аз азобе сахт.

3الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ

Онҳое, ки зиндагии дунёро аз охират дӯсттар доранд ва дигаронро аз роҳи Худо бозмедоранд ва онро мунҳариф (каҷрав нишон доданашро) мехоҳанд, сахт дар гумроҳӣ ҳастанд.

4وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۖ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

Ҳар паёмбареро фақат ба забони мардумаш фиристодем, то битавонад паёми Худоро барояшон баён кунад. Пас Худо ҳар киро бихоҳад, гумроҳ мекунад ва ҳар киро бихоҳад, ҳидоят мекунад ва Ӯст пирӯзманду ҳаким!

← Оят 1 📖 Ибрахим Оят 3 →

ИбрахимФеҳристи Қуръон

52Оят

MeccanRevelation

2Оят

Тарҷума — Ибрахим 2

Сураи Ибрахим Оят 2 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худое, ки ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст, аз они…

Сураи Оят 2/52 — Сураи Ибрахим إبراهيم (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ибрахим Гӯш кун, Сураи Ибрахим Тарҷума, Сураи Ибрахим mp3, Сураи Ибрахим pdf. Оят 1–4. Ба Тоҷикӣ: Русский.