ابراہیم سۈرىسى — ئايەت 2

1. ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• اللَّهِ: ئاللاھ تائالا.
• وَيْلٌ: ھالاكەت، ئازاب، شۇنداقلا قاتتىق ئەپسۇسلىنىش ۋە قايغۇ.
• الْكَافِرِينَ: كاپىر بولغانلار، يەنى ئاللاھقا ۋە ئۇنىڭ بىرلىكىگە ئىشەنمىگەنلەر.
• عَذَابٍ شَدِيدٍ: قاتتىق ئازاب.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئاللاھ تائالانىڭ ئۇلۇغلىقى ۋە ھەممە نەرسىگە ئىگە ئىكەنلىكىنى بايان قىلىدۇ. ئاسمانلاردىكى ۋە زېمىندىكى بارلىق مەخلۇقاتلار، بارلىق بايلىقلار ۋە بارلىق ئىشلار پەقەت ئاللاھنىڭ مۇلكىدۇر. ئۇ يەگىانە ئىبادەت قىلىنىشقا لايىق زاتتۇر، ئۇنىڭغا ھېچقانداق شېرىك كەلتۈرۈلمەيدۇ. شۇڭا، ئىنسانلار ئاللاھقا يۆنەلگەن بولۇشى، ئۇنىڭ بىرلىكىنى تونۇشى ۋە ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىشى كېرەك.

ئايەتنىڭ ئاخىرىدا، ئاللاھقا كاپىر بولغانلار ۋە ئۇنىڭ بىرلىكىنى ئىنكار قىلغانلار ئۈچۈن قاتتىق ئازاب بارلىقى ئاگاھلاندۇرۇلغان. بۇ ئازاب ئۇلارنىڭ كۇفرى ۋە گۇمراھلىقىنىڭ ئاقىبىتىدۇر. ئاللاھ تائالا بۇ ئايەت ئارقىلىق ئىنسانلارنى زۇلمەتتىن نۇرغا، كۇفرىدىن ئىمانغا چىقىشقا چاقىرىدۇ. ئىمان ئېيتقانلار ئۈچۈن بۇ دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە بەخت-سائادەت بار، كاپىرلار ئۈچۈن بولسا قاتتىق ئازاب بار.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا ھەممە نەرسىنىڭ ئىگىسى ۋە ياراتقۇچىسىدۇر. ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىش، ئۇنىڭ بىرلىكىگە ئىمان ئېيتىش ۋە ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىش ئىنساننىڭ ئەڭ ئاساسلىق ۋەزىپىسىدۇر. ئاللاھ تائالا بىزنى ھىدايەت قىلغان ۋە ئىمان نۇرى بىلەن نۇرلاندۇرغان. شۇڭا، بىز ئاللاھقا شۈكۈر قىلىشىمىز، ئۇنىڭ بىرلىكىنى تونۇشىمىز ۋە ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى كاپىرلارنىڭ ئاقىبىتىدىن ساقلىسۇن ۋە بىزنى ئىمان بىلەن ياشاشقا تەۋپىق بەرسۇن.