سورت ابراهيم — آیت 38

د کلمو معناګانې:

• نُخْفِي: هغه څه چې موږ یې پټوو او په زړه کې ساتو.
• نُعْلِنُ: هغه څه چې موږ یې ښکاره کوو او په ژبه وایو.
• يَخْفَى: پټېدل، پټ پاتې کېدل.

تفسیر:

اې زمونږ ربه! ته په رښتیا پوهېږې پر هغه څه چې موږ یې پټوو او پر هغه څه چې موږ یې ښکاره کوو. ته زمونږ د زړونو په پټو رازونو او زمونږ په ښکاره خبرو او عملونو باندې بشپړ احاطه لرې. او په ځمکه او اسمان کې هېڅ شی نشته چې پر الله باندې پټ وي؛ بلکې هغه پر هر څه پوهېږي، که هغه کوچنی وي یا لوی، که پټ وي یا ښکاره. نو اې ربه! ته زمونږ له احتیاج او فقر څخه خبر یې، او ته پوهېږې چې موږ ستا له رحمت او فضل څخه څومره اړتیا لرو. نو موږ له تا څخه هغه څه غواړو چې زمونږ لپاره ښه وي، که موږ پرې پوهېږو او که نه پوهېږو، ځکه چې ته پر هر څه پوهېږې او ستا علم زمونږ له علم څخه بشپړ دی.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د علم د بشپړوالي څخه خبر راکوي؛ هغه پر هر څه پوهېږي، که هغه پټ وي او که ښکاره. دا خبره د مومن په زړه کې د الله تعالی څخه ډار او د هغه د حاضرۍ احساس پیاوړی کوي.
• کله چې مومن پوه شي چې الله تعالی د هغه پر ټولو احوالو خبر دی، نو د هغه دعا او عبادت په اخلاص سره کوي او له ګناهونو څخه ځان ساتي.
• دا آیت مونږ ته د دعا آداب هم ښیي؛ چې کله دعا کوو، نو باید پر الله تعالی باندې بشپړ باور ولرو چې هغه زمونږ اړتیاوې اوري او پرې پوهېږي، او هغه څه غواړو چې زمونږ لپاره ښه وي.
• دا آیت د الله تعالی د رحمت او فضل یادونه کوي؛ هغه د خپلو بندګانو له احتیاج څخه خبر دی او هغوی ته د هغه څه په ورکولو سره چې ښه وي، رحمت کوي.