سورت ابراهيم — آیت 39

د کلمو معناګانې:

• وَهَبَ لِي: ما ته په خپل فضل او کرم سره ورکړل.
• عَلَى الْكِبَرِ: د زوړوالي په حالت کې، یعنې په داسې وخت کې چې عمر ډېر و.
• لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ: د دعا ښه اورېدونکی، یعنې هغه ذات چې د بنده دعا اوري او ورته ځواب ورکوي.

د آیت تفسیر:

حضرت ابراهيم عليه السلام د الله تعالیٰ ستاينه او ثنا کوي او وايي: ټول حمد او ثنا يواځې د الله لپاره دی، هغه ذات چې ما ته يې په زوړوالي کې اسماعيل او اسحاق په ډالۍ راکړل. دا په داسې حال کې وه چې زه بوډا وم او اولاد ته يې امېد نه درلود، خو الله تعالیٰ زما دعا قبوله کړه او ما ته يې دوه صالح زامن ورکړل. اسماعيل د هاجرې څخه او اسحاق د سارې څخه وزېږېدل. بيا حضرت ابراهيم عليه السلام وايي: زما رب د دعا ښه اورېدونکی دی، هغه د خپلو بندګانو دعاګانې اوري او هغه چا ته چې وغواړي ورته ځواب ورکوي. ما هغه ته دعا وکړه چې ما ته صالح اولاد راکړي، او هغه زما دعا قبوله کړه او ما يې ناامېده نه کړم.

فايدې:

• د الله تعالیٰ ستاينه او شکر د هر نعمت په وخت کې لازمه ده، ځکه چې شکر نعمت زياتوي.
• الله تعالیٰ د خپلو بندګانو د دعاګانو اورېدونکی او قبلوونکی دی، نو بايد بنده تل له الله څخه وغواړي او په هغه يې باور ولري.
• د زوړوالي په وخت کې هم د الله تعالیٰ له رحمت نه بايد ناامېده نه شو، ځکه چې الله تعالیٰ پر هر څه قادر دی.
• حضرت ابراهيم عليه السلام د الله تعالیٰ په فضل او کرم باندې ډاډه و او له هغه يې هيڅکله ناامېده نه شو، نو موږ هم بايد د الله له رحمت نه هيڅکله ناامېده نه شو.
• اولاد د الله تعالیٰ لوی نعمت دی، نو بايد د هغه شکر ادا کړو او اولاد ته د صالحو او نيکو خلکو په توګه روزنه ورکړو.