سورت حجر — آیت 29

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• سَوَّيْتُهُ: د هغه (آدم عليه السلام) شکل برابر کړم، بشپړ کړم او ښکلی یې کړم.
• نَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي: په هغه کې له خپل روح څخه پوک کړم، یعنې هغه ژوندی کړم. د "روح" نسبت الله تعالیٰ ته د عزت او لویوالي لپاره دی، نه دا چې الله تعالیٰ برخه لري.
• فَقَعُوا: راوغورځئ، پرېوځئ.
• سَاجِدِينَ: سجده کوونکي، د درناوي او عزت سجده، نه د عبادت سجده.

د آیت تفسیر:

کله چې ما د آدم علیه السلام شکل بشپړ کړ، د هغه په ښکلي او برابر بڼه یې جوړ کړ، او بیا مې په هغه کې له خپل روح څخه پوک وکړ چې هغه ژوندی شو او انسان کامل شو، نو تاسو ټولو پرېښتو ته مې وویل: ټول د آدم په وړاندې په سجده کې پرېوځئ — د درناوي او عزت سجده، نه د عبادت سجده. دا سجده د الله تعالیٰ د امر اطاعت او د آدم علیه السلام د عزت لپاره وه، ځکه چې الله تعالیٰ هغه په خپلو دواړو لاسونو پیدا کړی او په هغه کې یې له خپل روح څخه پوک کړی و.

فايدې:

• دا آیت د انسان د عزت او لوړ مقام ښکارندوی دی؛ الله تعالیٰ انسان ته دومره عزت ورکړ چې پرېښتو ته یې د هغه په وړاندې د سجدې امر وکړ. نو انسان باید د خپل دغه مقام قدر وکړي او د الله تعالیٰ اطاعت ته غاړه کیږدي.
• د روح نسبت الله تعالیٰ ته د عزت لپاره دی، نه د هغه د ذات برخه؛ دا موږ ته ښیي چې الله تعالیٰ له هر ډول عیب او کمزورتیا پاک دی.
• سجده یوازې د الله تعالیٰ لپاره د عبادت په توګه جائزه ده، خو د درناوي سجده د امتونو په شریعتونو کې وه؛ زموږ په شریعت کې یوازې د الله تعالیٰ لپاره سجده ده.
• دا آیت د الله تعالیٰ د قدرت او حکمت ښکارندوی دی چې له خاورې یې دومره ښکلی او کامل انسان پیدا کړ، او دا د قیامت د بیا ژوندي کولو دلیل دی.