سورت حجر — آیت 30

د کلمو معناګانې:

• فَسَجَدَ: سجده يې وکړ، يعني په ځمکه کې ښکته شول او خپل مخونه يې کېښودل.
• الْمَلَائِكَةُ: پرښتې، هغه مخلوقات چې له نور څخه پيدا شوي او د الله فرمانبردار دي.
• كُلُّهُمْ: ټول، پرته له کوم استثنا.
• أَجْمَعُونَ: ټول په يوځای، دا د تأکيد لپاره تکرار شوی دی چې هيڅوک پرې نه دي پاتې شوي.

تفسير:

کله چې الله تعالی آدم عليه السلام پيدا کړ او ورته يې امر وکړ چې پرښتې دې هغه ته سجده وکړي، نو پرښتو د الله تعالی د حکم اطاعت وکړ او ټولو يې په بشپړه توګه سجده وکړه. په دې آيت کې دوه تأکيدونه راغلي دي ("كُلُّهُمْ" او "أَجْمَعُونَ") چې د دې لپاره دي چې څرګنده کړي چې له پرښتو څخه هيڅ يو هم له سجدې نه منع شوی نه دی او ټولو په اتفاق سره دا کار ترسره کړ. خو ابليس چې له پرښتو سره و، هغه له دې حکم څخه سرغړونه وکړه او سجده يې ونه کړه، لکه څنګه چې په راتلونکو آيتونو کې به يې يادونه وشي.

فايدې:

• د پرښتو اطاعت او فرمانبرداري زموږ لپاره يوه ښه نمونه ده؛ دوی بې له کومې پوښتنې د الله تعالی حکم مني او اجرا کوي.
• دا آيت د آدم عليه السلام د عزت او لوړ مقام ښودنه کوي، چې الله تعالی پرښتو ته امر وکړ چې هغه ته سجده وکړي، نو موږ بايد د انسان د کرامت درناوی وکړو.
• د تأکيدونو تکرار ښيي چې الله تعالی غواړي چې دا پېښه په بشپړه توګه روښانه او بې له کوم شک څخه وي، ترڅو موږ د هغه د حکم په وړاندې د تسليمۍ درس واخلو.
• دا آيت د ابليس د سرغړونې په مقابل کې د پرښتو د اطاعت ستاينه کوي، چې موږ ته دا درس راکوي چې تل د الله له حکم سره بايد اطاعت وکړو، نه د خپل نفس له خواهشاتو سره.