Suurah Al-Hijr — Aayad 29

Macnada Erayada:

• سَوَّيْتُهُ: Waxaan ka dhigay qaabkiisa dhammaystiran oo toosan, isagoo dad ka ah.
• نَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي: Waxaan ku afuufay ruux aan ugu nooleeyo, ruuxaas oo ah mid aan Aburay oo gaar u ah.
• فَقَعُوا: Ku dhaca oo u sujuuda.

Tafsiirka:

Markaan dhammaystiro abuuriddiisa oo aan ka dhigto qaab qumman oo dhammaystiran, oo aan ku afuufo ruux aan uga yimid (ruux aan abuuray), markaas waxaa idin saaran inaad u dhacdaan sujuud ahaan – sujuud lagu sharfo oo lagu waajibiyo, ma aha sujuud cibaado. Sujuudkani waa amar Eebe oo aad u addeecdaan, isagoo ah sharaf iyo maamuus Aadam u ah, ma aha in la caabudo. Eebe wuxuu ku amray malaa'igta inay u sujuudaan Aadam, iyagoo tusaale u ah in Aadam uu leeyahay darajo sare oo Eebe siiyay.

Faa'iidooyinka:

1. Sharafka Aadam iyo Banuu Aadam: Eebe wuxuu malaa'igta ku amray inay u sujuudaan Aadam, taasoo muujinaysa darajada sare ee uu bini'aadanku ka leeyahay makhluuqaadka kale. Tani waxay ku baraysaa dadka inay qiimeeyaan naftooda oo ayan hoos u dhigin, maxaa yeelay Eebe wuxuu u abuuray sharaf weyn.
2. Sujuudda Eebe oo kaliya: Inkasta oo ay jirtay sujuud sharaf, haddana sujuudda cibaadada waxay u gaar tahay Eebe oo kaliya. Tani waxay xoojisaa tawxiidka (keli-nimaadka Eebe) waxayna ka digtaa in la caabudo wax aan Eebe ahayn.
3. Addeecidda Amarka Eebe: Malaa'igtu waxay si deggan u addeecday amarka Eebe, iyagoo muujinaya in addeecidda Eebe ay tahay asaaska nolosha. Tani waxay ku dhiirigelisaa dadka inay adkeeyaan addeecidda Eebe oo ay u hoggaansamaan amarradiisa, xataa haddii ayan si buuxda u fahmin sababta.
4. Ruuxda Eebe iyo Nolosha: Afuufista ruuxda waxay muujinaysaa in noloshu ay tahay ni’mo Eebe, isla markaana ay tahay wax la xushmaynayo. Tani waxay ku baraysaa dadka inay xannaaneeyaan noloshooda oo ay u isticmaalaan waxa Eebe ku farxo.